Δήμαρχος σε ιδιώτη : Η λυτέρα που είναι πεταμένη, γίνεται καταπληκτικός καναπές. Πληρωμένη και αποστομωτική απάντηση της δημότισσας.
Πότε θα γίνουν τα εγκαίνια, η αποκαλυπτική πλάκα, το κόψιμο της κορδέλας και ποιοι και πόσοι Υπουργοί θα παραστούν ;
του Νίκου Μελιανού
Είναι γνωστό πως ο πολιτισμός έχει διάφορες μορφές και εκφάνσεις και μία εξ΄ αυτών είναι ο σεβασμός ζώντων τε και των τεθνεώτων. Και όπως αναφέρει ο Α. Τερζάκης στο δοκίμιο του Τα παιδιά με τα κλωνάρια, ο σεβασμός είναι μια πράξη αναγκαία για την ισορροπία της ζωής και δεν είναι επιταγή χωρίς αντίκρισμα, είναι η έκφραση της αναγνώρισης με ευλάβεια όλων εκείνων οι οποίοι απήλθαν του μάταιου τούτου κόσμου, θα συμπληρώναμε εμείς, οι οποίοι δεν έχουν πια ψευδαισθήσεις, όμως απαιτούν σεβασμό και αξιοπρέπεια έστω και υποτυπωδώς μετά θάνατον. Θεωρείται δε ότι δεν επιδιώκουν παράτες, υδροπλάνα, υπουργούς, ονοματοδοσίες, αποκαλυπτήρια, κόψιμο κορδελών όπως γίνεται τελευταία για την κάλυψη της ανεπάρκειας της δημοτικής αρχής να παρουσιάσει έστω και μέρους των προεκλογικών της υποχρεώσεων όπως αυτές καταγράφονται στο προεκλογικό της φυλλάδιο, για το οποίο θα επανέλθομε.
Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκετά δημοσιεύματα στην εφημερίδα ΠΑΤΜΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, αλλά και παραστάσεις προς τον κ. δήμαρχο για το θέμα του νεκροταφείου, κυρίως όμως του οστεοφυλακίου για το μαύρο χάλι που επικρατούσε στο χώρο, έως ότου, και ευτυχώς γιαυτό, βρέθηκε ιδιώτης ο οποίος ανέλαβε την ανακαίνιση του χώρου με την κατασκευή νέου οστεοφυλακίου για το οποίο ενώ έχει προ πολλού τελειώσει, ο δήμος κοιμάται ύπνο μακάριο, ίσως λόγω του χώρου, χωρίς την ανάληψη κάποιων πρωτοβουλιών για τη διευθέτηση του χώρου.
Βέβαια θα ακούσουμε διάφορα όπως ότι δεν υπάρχει υπηρεσία νεκροταφείου, παρά τα όσα αναγράφονται στον κανονισμό λειτουργίας των δήμων, και τόσες άλλες δικαιολογίες οι οποίες απέχουν πολύ από την καθημερινότητα την οποία συχνά – πυκνά επικαλείται ο κ. δήμαρχος, την οποία προς το παρόν ας την αφήσει και ας ασχοληθεί με θέματα της αιωνιότητας.
Έτσι οι νέοι χώροι παραμένουν άδειοι και αναξιοποίητοι, ο χώρος που φιλοξενεί 300 και πλέον κουτιά με οστά είναι υπερπλήρης και οι συγγενείς δεν μπορούν να θυμιάζουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα, παρά και τις διαβεβαιώσεις του δημάρχου εδώ και καιρό σε ιερείς μετά και τις σχετικές διαμαρτυρίες, ότι θα τακτοποιηθεί σύντομα το θέμα, δεν έχει γίνει κάτι σχετικό.
Πέραν τούτου στο συγκεκριμένο χώρο υπάρχει αρκετή βρωμιά, πεταμένα αντικείμενα τήδε κακείσε, ( από εδώ και από εκεί ) με αποκορύφωμα την εγκατάλειψη της λυτέρας, του πρώτου μέσου μεταφοράς των νεκρών, πριν την προμήθεια της τροχήλατης νεκροφόρας, η οποία κόστισε ένα αρκετά μεγάλο και σημαντικό ποσό στο δήμο και η οποία τείνει να μετατραπεί σε κάδο απορριμμάτων με ευθύνη βέβαια όλων και με ότι βέβαια αυτό συνεπάγεται και στο σημείο αυτό, αξίζει να αναφερθεί ο διάλογος που διημείφθη μεταξύ δημότισσας και δημάρχου όταν αυτή του μετέφερε τον προβληματισμό της για τα χάλια του νεκροταφείου και της λυτέρας.
Δημότισσα : Δήμαρχε τι θα γίνει με τη λυτέρα ;;
Δήμαρχος : Μη διαμαρτύρεσαι. Αυτή μπορεί να γίνει θαυμάσιος καναπές.
Δημότισσα με πληρωμένη απάντηση προς το δήμαρχο : Τότε να τον πάρεις δήμαρχε και αφού τον καθαρίσεις να τον βάλεις στο δημαρχείο για να κάθονται οι καλεσμένοι σου.
Άναυδος ο δήμαρχος. Τα στοιχεία της δημότισσας υπάρχουν στην εφημερίδα.
Φυσικά θα αναρωτιέται κάποιος για την εγκατάλειψη του χώρου, γιατί δυο μέτρα και δυο σταθμά από πλευράς της αντιπολίτευσης – συμπολίτευσης, της κυβερνώσας δηλαδή παράταξης και του δημάρχου στα θέματα της καθημερινότητας όπως διατείνεται, τα οποία είναι και θέματα αιωνιότητας.
Φυσικότερη είναι η απάντηση : Γιατί απουσιάζουν τα φρου – φρου και τα αρώματα, καθώς και οι φωτογραφίες όπως και οι χαρακτηριστικές προσφωνήσεις του τύπου ΥΠΟΥΡΓΕ ΜΟΥ , ΔΗΜΑΡΧΕ ΜΟΥ , οι εγκαινιάσεις και η επίπλαστη και χωρίς ουσία, συμπαράσταση σε συγγενείς των θανόντων, αλλά και γιατί απλούστατα δεν μπορεί να γίνει τυμβωρυχία, ούτε και πολιτική σκύλευση των νεκρών, παρά δε την ύπαρξη πολλών σταυρών στο χώρο, αυτοί είναι αέρας κοπανιστός για τις επί γης εκλογές, ‘’ άπιαστα πουλιά δέκα στον παρά ‘’ που λέει και η παροιμία.
Και δεν αρκεί ο κάθε δήμαρχος να κάνει τον ταξιθέτη σε συναυλίες για να φαίνεται, αλλά να δίνει λύσεις σε υπαρκτά προβλήματα. Όταν δεν σέβεσαι και δεν υποκλίνεσαι στους νεκρούς σου, τότε είσαι ανάξιος για τους ζωντανούς.
Το αν αντέξει το σχοινί στη σκηνή, αυτό θα φανεί στο χειροκρότημα.
