Αδελφοί και τέκνα εν κυρίω αγαπητάΚαι πάλιν μετά πολλής της χαράς σας απευθύνομε τον Αναστάσιμο χαιρετισμό «Χριστός Ανέστη»!!Ο χαιρετισμός αυτός ενσωματώνει και διακηρύσσει το ουσιώδες περιεχόμενο της χριστιανικής πίστεως μας: «Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν». Εξακολουθεί να είναι πρωτότυπον και τολμηρόν το κύρυγμα, διότι εις την εποχήν μας, παρά τα δύο χιλιάδες έτη τα οποία παρήλθον από της γεννήσεως του Αναστάντος Ιησού Χριστού μέχρι σήμερον, η ανθρωπότης δεν ηγάπησε την ζωή όσον ετίμησεν αυτήν ο Θεάνθρωπος. Ατυχώς η ανθρωποκτόνος διάθεσις είναι ευρύτατα διαδεδομένη. Ιδιώται εξοντώνουν τους ανταγωνιστάς των δια λόγους επικρατήσεως. Εγκληματίαι φονεύουν δια τα ληστεύουν ή δια να εξαφανίσουν τας εναντίον αυτών μαρτυρίας. Τρομοκράται φονεύουν δια να εξαναγκάσουν λαούς και κυβερνήσεις να δεχθούν τας αξιώσεις των. Ιδεολόγοι φονεύουν δια να διευκολύνουν την επικράτησιν της ιδεολογίας των. Λαοί συγκρούονται δια λόγους φυλετικής επικρατήσεως και χιλιάδες πολιτών φονεύονται εκατέρωθεν, διότι δεν επικρατεί πνεύμα καταλαγής και ειρηνικού διακανονισμού. Φανατικοί φονεύουν τους μη έχοντας τον αυτόν με αυτούς φανατισμόν. Θρησκεύοντες ενίοτε φονεύουν τους πρεσβεύοντας άλλην πίστιν. Αδίστακτοι φονεύουν προς ικανοποίησιν ανθρωποκτόνων ενστίκτων, Μερικοί δε αυτοκτονούν, κρίνοντες ανυπόφορον δι αυτούς βάρος το θείον δώρον της ζωής . Γενικώς, ο πανανθρωπίνως και υπό του Θεού καταδικασμένος φόνος τείνει να γίνει αποδεκτός ως θεμιτόν μέσον επιτυχίας ορισμένων σκοπών, τιθέμενων ανεπιτρέπτως υπεράνω της ανθρώπινης ζωής. Εν μέσω αυτού του πλεονασμού του αίματος εμφανίζεται αναστημένος ο υπό των ανθρώπων φονευθείς αρχηγός και δοτήρ της ζωής, διασαλπίζων προς όλους ότι ο φόνος δεν αποτελεί επιτυχία, ότι υπάρχει ανάστασις και κρίσις, ότι η ζωή είναι ισχυροτέρα του θανάτου και ότι ματαιοπονούν όσοι στηρίζουν τα οιαδήποτε οικοδομήματα αυτών εις τον θάνατον του συνανθρώπου των. Ο Αναστάς Κύριος ημών Ιησούς Χριστός επεβεβαίωσε δια της Αναστάσεως του τον λόγων του ότι αυτός είναι η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Αλλ΄επί πλέον επεβεβαίωσε και ότι ο Θεός θανάτου ουκ εποίησεν, ουδέ τέρπεται επ απωλεία ζώντων (Σοφ. Σολ. 1,13). Διότι ο Θεός έκτισε τα απάντα δια να πάρχουν εις το διηνεκές, εισήλθε δε ο θάνατος εις τον κόσμον ένεκα της ασέβειας των ανθρώπων. Η αγάπη του Θεού όμως δεν ανέχεται την επικυριαρχία του Θανάτου εις τον άνθρωπον και επανόρθωσε τας συνεπείας του ανθρωπίνου σφάλματος. Ενσαρκώθη, περιεβλήθη σώμα θνητόν και εδέχθη εκουσίως υπό των ανθρώπων θάνατον επί του Σταυρού, αλλ΄ανέστη, αυτοδυνάμως ως υπέρτερος του θανάτου, γενόμενος ούτω προπομπός πάντων όσοι θέλουν να συναναστηθούν μαζί του. Πρωτοτόκως εκ των νεκρών, πρώτος των αναστημένων, χορηγός της ζωής και της αναστάσεως, κατήργησε τον το κράτος έχοντα του θανάτου.Εξοικειωμένος ο σύγχρονος άνθρωπος προς τον θάνατον, την καταστροφική αυτήν του ανθρώπου κάκιζαν, δεν αντιλαμβάνεται πάντοτε την βαράν και το βάθος της Αναστάσεως, της ανακαινίσεως και της αιωνίου ζωής την οποίαν μας προσφέρει ο αναστηθείς Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Όσοι όμως προγεύονται και γνωρίζουν την χαράν της Αναστάσεως αισθάνονται να πλούτε αγαλλιάσεως το στόμα αυτών εν τω λέγειν «Ανέστη ο Κύριος». Μετ αυτών των βοιούντων αυτήν την χαράν συμπανηγυρίζομεν σήμερον πάντες ημείς οι Ορθόδοξοι χριστιανοί την Ανάστασιν του Κυρίου και απευθύνομεν προς αλλήλους τον επινίκιον χαιρετισμόν «Χριστός Ανέστη». Διάπυρος προς Χριστόν Αναστάντα Πάντων υμών ευχέτης O Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος
