Δεν θα απαλλαγεί από τον ΕΝΦΙΑ, όπως οι άλλοι οικισμοί για 267 κατοίκους αν λάμβαναν υπ όψη την νησιωτική πολιτική.. Είναι μεγάλη αδικία
της Σμαράγδας Μουλιάτη
10 Σεπτεμβρίου 2025 γράψαμε ότι στη Σκάλα Πάτμου δεν θα μειωθεί ο ΕΝΦΙΑ μέχρι το 2026 σύμφωνα με το ( Ν 5246/2025: Φορολογική μεταρρύθμιση για δημογραφικό & μεσαία τάξη – Μέτρα στήριξης για την κοινωνία & την οικονομία (895006) αλλά και ούτε θα απαλλαγεί από τον ΕΝΦΙΑ το 2027
Συγκεκριμένα
Στο Άρθρο 10 Σταδιακή κατάργηση του ΕΝ.Φ.Ι.Α. φυσικών προσώπων για κύριες κατοικίες στους οικισμούς με πληθυσμό έως χίλιους πεντακόσιους (1.500) κατοίκους η Σκάλα και οι κάτοικοι της δεν εντάσσονται στο μέτρο της πλήρους φορολογικής απαλλαγής από τον ΕΝΦΙΑ, επειδή έχει 1.967 μόνιμους κατοίκους με την απογραφή του 2021.
Απαλλάσσεται όμως η Χώρα με τις ακριβές ιδιοκτησίες, τους πλούσιους ιδιοκτήτες, τα αρχοντικά κ.λ.π. επειδή έχει 614 κατοίκους (έχει βέβαια και μικρά σπίτια και οικογένειες που τα βγάζουν δύσκολα) όπως απαλλάσσεται και ο Κάμπος με 690 κατοίκους και ο Γροίκος με 129 .
Αύξησε τον αριθμό των μόνιμων κατοίκων από 1500 σε 1700 αντί σε 2.000 όπως περιμέναμε. Με την αύξηση αυτή, πάλι η Σκάλα Πάτμου είναι εκτός συμπερίληψης της μείωσης 50% στον ΕΝΦΙΑ για το 2026 και απαλλαγής για το 2027.
Να απαλλάσσεται όλη η Πάτμος αυτό είναι δικαιοσύνη.
Κι ενώ όπως θα διαβάσετε παρακάτω: Ειδικά για την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου και τους Δήμους της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και της Περιφέρειας Ηπείρου που εφάπτονται με τα σύνορα της χώρας, το όριο της παρούσας περίπτωσης ορίζεται σε χίλιους επτακόσιους (1.700) κατοίκους.
Η Πάτμος δεν βρίσκεται στην παραμεθόριο; H Πάτμος δεν διέπεται από την νησιωτική πολιτική, ώστε να έχει ιδιαίτερη μεταχείρiση από την υπόλοιπη Ελλάδα; μια μεταχείριση πιο προστατευτική; Γιατί δεν εφαρμόζεται στη νομοθεσία;
Αναλυτικά,
1. Στην παρ. 1 του άρθρου 10 του Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας (ν. 5219/2025, Α` 130), περί απαλλαγών από τον φόρο, προστίθεται περ. ια) ως εξής:
«ια) Από το έτος 2027, σε φυσικά πρόσωπα, φορολογικούς κατοίκους Ελλάδας, των οποίων η κύρια κατοικία βρίσκεται σε οικισμούς με πληθυσμό έως χίλιους πεντακόσιους (1.500) κατοίκους, σύμφωνα με την εκάστοτε πλέον πρόσφατη απογραφή πληθυσμού, εξαιρουμένων των οικισμών της Περιφέρειας Αττικής, πλην της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων. Ειδικά για την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου και τους Δήμους της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και της Περιφέρειας Ηπείρου που εφάπτονται με τα σύνορα της χώρας, το όριο της παρούσας περίπτωσης ορίζεται σε χίλιους επτακόσιους (1.700) κατοίκους. Η κύρια κατοικία προκύπτει από τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος του προηγούμενου φορολογικού έτους για το οποίο έχει λήξει κατά τον χρόνο φορολογίας η προθεσμία υποβολής των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος, σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, Α` 167). Η απαλλαγή αφορά αποκλειστικά στα δικαιώματα επί της κύριας κατοικίας των προσώπων της παρούσας περίπτωσης που βρίσκονται στους οικισμούς αυτούς και εφόσον η συνολική αξία του εκατό τοις εκατό (100%) της πλήρους κυριότητας της κατοικίας που υπολογίζεται για τους σκοπούς της επιβολής του φόρου, δεν υπερβαίνει τις τετρακόσιες χιλιάδες (400.000) ευρώ.»
2. Στο άρθρο 17 του Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας, περί μεταβατικών διατάξεων, προστίθεται παρ. 3 ως εξής: «3. Για το έτος 2026, ο Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων μειώνεται κατά πενήντα τοις εκατό (50%) σε φυσικά πρόσωπα, φορολογικούς κατοίκους Ελλάδας, των οποίων η κύρια κατοικία βρίσκεται σε οικισμούς με πληθυσμό έως χίλιους πεντακόσιους (1.500) κατοίκους, σύμφωνα με την εκάστοτε πλέον πρόσφατη απογραφή πληθυσμού, εξαιρουμένων των οικισμών της Περιφέρειας Αττικής, πλην της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων. Ειδικά για την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου και τους Δήμους της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και της Περιφέρειας Ηπείρου που εφάπτονται με τα σύνορα της χώρας, το όριο της παρούσας παραγράφου ορίζεται σε χίλιους επτακόσιους (1.700) κατοίκους.
