Το αγαπημένο μου ποίημα στο σχολείο που το λέγαμε τραγουδιστά, ήταν το ΚΟΚΚΙΝΟ , από τα “Χρώματα” της ποιήτριας Σοφίας Κυριακίδου.
Κόκκινα είναι τα χείλη
και τα ρόδα του Απρίλη,
τα αυγά της Πασχαλιάς
και τα μήλα της μηλιάς
και η κορδέλα μου ακόμα
έχει κόκκινο το χρώμα.
Τώρα και κυρίως τις μέρες αυτές του Πάσχα, που το μαύρο κυριαρχούσε λόγω του πολέμου και των κινδύνων στον κόσμο και στη ζωή μας, το κόκκινο παίρνει μια άλλη διάσταση.
Εκτός από τα κόκκινα χείλη ή το κόκκινο φόρεμα που αναδεικνύουν τη γυναικεία θηλυκότητα και εντυπωσιάζουν,
το κατακόκκινο τριαντάφυλλο που συμβολίζει τον έρωτα,
το ζεστό παθιασμένο χρώμα, αποτελεί το σύμβολο της απόδειξης της Ανάστασης, της ψυχής και της πίστης μας,
από,
το αίμα του Χριστού που χύθηκε στο Σταυρό.
Από,
τα αυγά στο καλάθι της Παναγιάς που βάφτηκαν
κόκκινα ,πέφτοντας πάνω τους τα δάκρυα της,
όταν ικέτευε τους φρουρούς του τάφου του Χριστού να μη “πειράξουν” τον ΥΙΟ της.
Από την μετατροπή πάλι των άσπρων αυγών σε
κόκκινα που ζήτησε άπιστη γυναίκα για να πειστεί ότι αναστήθηκε ο Χριστός !
Το κόκκινο συμβολίζει το αίμα και τη θυσία του Χριστού. Την Ανάσταση του.
Τη χαρά και την ψυχική υγεία.
Είναι το χρώμα του Πάσχα.
Γι αυτό ας μείνουμε στην θρησκευτική μας παράδοση, συμβολικά.
Κόκκινα αυγά. Κόκκινο τραπεζομάντηλο.
Κόκκινα γαρύφαλα, Κόκκινα τριαντάφυλλα
Όχι άλλο χρώμα για την Ανάσταση!
Ας βάλουμε παντού και στην καρδιά μας.
Το κόκκινο της πίστης και της αναστάσιμης απόδειξης το χρώμα της χαράς,
γιατί πιστεύουμε ότι θα λειτουργήσει θετικά και στους επισκέπτες μας.
