Επιμέλεια Σμαράγδα Μουλιάτη
Για την πρωτοφανή απόφαση να βρεθεί εκτός φυλακής ο Δημήτρης Λιγνάδης με απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, που έκρινε ότι πρέπει να του δοθεί αναστολή στην εκτέλεση της ποινής μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό, ο Σύνδεσμος των Ηθοποιών φρόντισε ώστε να διαβάζεται κείμενο καταδίκης του Λιγνάδη στο τέλος όλων των παραστάσεων ανά την Ελλάδα, αλλά η τραγική Μενδώνη έσπευσε να εκδώσει ανακοίνωση, στην οποία χαρακτηρίζει την πρωτοβουλία …προβοκάτσια του ΣυΡιζΑ!
Το κείμενο της ανακοίνωσης του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, όπως διαβάστηκε από υπηρέτες του Θέσπιδος σε όλα τα μήκη και πλάτη της χώρας μέσα στο τριήμερο, έχει ως εξής:
«Οι ηθοποιοί, τεχνικοί, μουσικοί, οι άνθρωποι που δουλεύουμε απόψε εδώ για όλους εσάς, από τις 13 Ιουλίου είμαστε εκτεθειμένοι. Εκτεθειμένοι σε μια χώρα όπου τέτοιες αποφάσεις καταπατούν το δικαίωμά μας στην αλήθεια, στο δίκιο, στα σώματά μας, στην κοινή λογική.
Από τις 13 Ιουλίου και για κάθε μέρα που ο Δημήτρης Λιγνάδης κυκλοφορεί ελεύθερος, όχι μόνο εμείς αλλά ολόκληρη η ελληνική κοινωνία γίνεται φυλακή. Ως άνθρωποι του πολιτισμού, πολίτες της Ελλάδας, πατεράδες και μανάδες παιδιών που μεγαλώνουν εδώ, ζητάμε την άμεση άρση του ανασταλτικού χαρακτήρα της καταδικαστικής απόφασης.
Θέλουμε τα θύματα του Λιγνάδη, όσα βρήκαν το κουράγιο να μιλήσουν αλλά και όσα ακόμα το ψάχνουν, να συνεχίσουν να ζουν ανάμεσά μας χωρίς φόβο και ντροπή, η ελευθερία να αφαιρείται από αυτόν που αμετανόητα βιάζει τα παιδιά μας.
Θέλουμε η γενναία απόφαση της καταδίκης του ενόχου σε 12 χρόνια φυλάκιση να είναι κυριολεκτική. Θέλουμε να ζούμε σε έναν τόπο που η δικαιοσύνη θα λάμπει αντίστοιχα της ομορφιάς του και ο ήλιος να πάψει επιτέλους να είναι νοητός. Είμαστε με τα θύματα. Ο ένοχος Δημήτρης Λιγνάδης για δυο βιασμούς παιδιών, να παραμείνει στη φυλακή».
Οι συντελεστές ηθοποιοί στην Μικρή Επίδαυρο στην παράσταση « Ρίζες απο Βαμβάκι», διάβασαν το κείμενο στους θεατές από την ΣΕΗ στο τέλος της παράστασης, για το «μάθημα» αστικής δικαιοσύνης που αφήνει ελεύθερο τον πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού, παρότι κρίθηκε ένοχος πρωτοδίκως από το δικαστήριο για 2 βιασμούς, με ποινή 12 ετών.
«Ο Δημήτρης Λιγνάδης παρότι κρίθηκε ένοχος πρωτοδίκως από το δικαστήριο για 2 βιασμούς, με ποινή 12 ετών, χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικών, και ενώ είχε προφυλακιστεί με το σκεπτικό ότι είναι επικίνδυνος, εντούτοις , 3΄ώρες μετά την οριστική καταδίκη του, κρίθηκε οτι δεν είναι πλέον επικίνδυνος και ως εκ τούτου αφέθηκε ελεύθερος.
Οι δικαστικές αποφάσεις εκδίδονται στο όνομα του ελληνικού λαού. Ως εκ τούτου οφείλουν να εναρμονίζονται στο περί κοινού δίκαιο αίσθημα. Το δικαστήριο όχι μόνο δεν έκλεισε τον ένοχο-βιαστή-στην φυλακή, όχι μόνο δεν δικαίωσε ένα ολόκληρο κοινωνικό κίνημα, αλλά επέτρεψε στην αίθουσα να διασύρονται τα θύματα, οι συνοδοί τους, οι μάρτυρες, οι δημοσιογράφοι και ολόκληρος ο πνευματικός κόσμος των καλλιτεχνών ως μέτριοι επαγγελματίες ομοφυλόφιλοι σκευωροί και λαοπλάνοι. Αν συμβαίνουν όλα αυτά σε μια δικαστική αίθουσα με τα φώτα στραμμένα επάνω της, ανατριχιάζουμε στην ιδέα με τα φώτα κλειστά.
Να θυμίσουμε ότι : Η υπουργός πολιτισμού Μενδώνη και ο υφυπουργός Γιατρομανωλάκης σηκώθηκαν κι έφυγαν από το θέατρο της Καλαμάτας, όταν ο (βελγικός) θίασος του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού ξεκίνησε να διαβάζει κείμενο που καταδικάζει αυτά τα καμώματα. Η παράσταση των «Περσών» το Σάββατο στην Επίδαυρο έγινε ερήμην των κυβερνητικών στελεχών, υπό τον φόβο των αντιδράσεων, που πράγματι υπήρξαν.
Η πρωτοβουλία των φιλότεχνων της Επιδαύρου να ανεβάσουν στις κερκίδες πανό με τη φράση «ΒΙΑΣΤΗΣ ΕΙΝΑΙ» χειροκροτήθηκε θερμά όχι μόνο στο κοίλο του αρχαίου θεάτρου, αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πλην των βαλτών από την υπόγα της οδού Πειραιώς. Επιτέλους, το θέατρο παράγει πολιτισμό και αντίσταση!
«Επειδή εδώ και δύο μέρες, βαφτίζεται από συγκεκριμένους κύκλους “όχλος” όποιος διατυπώνει το σοκ του από την στιγμιαία απελευθέρωση Λιγνάδη αμέσως μετά την καταδίκη του, να σημειώσω πως δεν είδα κανέναν να ζητά κρεμάλες ή χημικό ευνουχισμό», έγραψε στην αιχμηρή ανάρτησή του ο υπέροχος τραγουδοποιός Φοίβος Δεληβοριάς, με την έντονη συνδικαλιστική δράση.
Και συνεχίζει:
«Να εκτίσει ο ένοχος την ποινή που του επέβαλε το Δικαστήριο είδα να ζητά η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Και αυτό βαφτίζουν απλά -και όχι επιστημονικά- “κοινό περί δικαίου αίσθημα”. Ωραία τα μαθήματα νομικής που εξηγούν τη δυνατότητά του ενόχου να είναι και ένοχος και ελεύθερος!
Δεν μας παρηγορούν όμως, τουλάχιστον όσους από μας πιστεύουν πως τα θύματα αυτής της ιστορίας άξιζε -μετά από όλο το ψυχικό σθένος να μιλήσουν για τους βιασμούς τους και την ελεεινή διαπόμπευση που υπέστησαν από τον γνωστό δικηγόρο- να δικαιωθούν. Μπορούμε να βιώσουμε την απελπισία του να είμαστε πολίτες μιας τέτοιας χώρας και χωρίς αυτοσχέδιους νομικούς και κατηχητές».