φωτό αρχείου
Τεράστια η ευθύνη του Δήμου
του Νίκου Μελιανού
25 χρόνια πέρασαν από τότε που ο δήμαρχος του νησιού Ματθαίος Μελιανός, μαζί με το δημότη Κώστα Πουρή, προϊστάμενο του γραφείου Ο.Τ.Ε. Πάτμου, συνέλαβαν την ιδέα της διοργάνωσης και πραγματοποίησης ενός Φεστιβάλ, το οποίο θα λειτουργούσε ως πόλος έλξης, προβάλλοντας το θρησκευτικό χαρακτήρα της Πάτμου αφενός και αφετέρου επιμηκύνοντας τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου, έχοντας μάλιστα ως αρωγούς και συμπαραστάτες τον τότε Νομάρχη Δωδεκανήσου κ. Σάββα Καραγιάννη καθώς και τον τότε Νομαρχιακό Σύμβουλο, αείμνηστο Θανάση Αναπολιτάνο.
Ο χώρος ήταν ήδη έτοιμος και φυσικά δεν ήταν άλλος από εκείνον που με φόντο το Μοναστήρι διαμορφώθηκε στο χώρο της Αποκάλυψης το 1995, στον οποίο τελέστηκε το Πατριαρχικό Συλλείτουργο με 7 Πατριάρχες, καθώς και άλλες θρησκευτικές εκδηλώσεις, για την επέτειο των 1900 χρόνων από τη συγγραφή του εσχατολογικού βιβλίου της Αποκάλυψης, του 5ου βιβλίου της Καινής Διαθήκης.
Η αλήθεια είναι πως στο διάστημα των 25 χρόνων δημιουργικής και λειτουργικής πραγματοποίησης του, παρουσιάστηκαν καταπληκτικά μουσικά σύνολα, καθοδηγούμενα από καταξιωμένους μουσικούς δημιουργούς και συνθέτες, όπως επίσης έργα παγκόσμιας αποδοχής των Μπαχ, Μότσαρτ, Μπετόβεν, Βιβάλντι, αλλά και διάσημων Ελλήνων, μουσικού θρησκευτικού ρεπερτορίου και όχι μόνο. Υπήρξαν όμως και περιπτώσεις κατά τις οποίες παρουσιάστηκαν έργα αντιστρόφως δυσανάλογα της σοβαρότητας και της δομής του Φεστιβάλ, χωρίς την αντίστοιχη δυναμική, και ως εκ τούτου, χωρίς να γίνει κάποιο νέο Restart ( ξεκίνημα ), κάποιος επαναπροσδιορισμός στόχων, κάποια επανεκκίνηση, καθώς και ομφαλοσκόπηση των υπευθύνων, να είναι ορατή στον ορίζοντα η εκ των πραγμάτων μελλοντική υποβάθμιση του, κάτι που δεν άργησε να γίνει. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι υπήρξαν παραστάσεις – συναυλίες στις οποίες παραβρέθηκαν μόνο 30 – 40 θεατές.
Το θέμα που αρχικά ξεκίνησε ως κυματάκι και μετά ως φουρτούνα που παρέσυρε τα πάντα, θεωρούμενη ως η αρχή του τέλους του Φ.Θ.Μ. ήταν η μη ενημέρωση της Μονής για τα προγράμματα των εκδηλώσεων, και παρά το γεγονός ότι υπήρχε στο Δ.Σ. του Φεστιβάλ εκπρόσωπος της Μονής, προκαλώντας έντονη δυσαρέσκεια, αφού αναγκάζονταν να τα κάνουν αποδεκτά ακόμη και όταν διαφωνούσαν. Δηλαδή ‘’θες δε θες, πιες γάιδαρε άγιασμα.
Εκτός λοιπόν των προγραμμάτων των συναυλιών που σχεδόν ποτέ δεν τέθηκαν για ενημέρωση έστω, της Μονής, υπήρξε και μια άλλη παράμετρος, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει συμβάλλει στην ποιοτική υποβάθμιση του και έχει προσδώσει αρνητικό χαρακτήρα στο Φεστιβάλ, και δεν είναι άλλη από την αποβολή του Φεστιβάλ από τη Μονή από το φυσικό του χώρο, αυτόν της Αποκάλυψης,. με ότι αυτό συνεπάγεται, Τούτο βασικά συνέβη πιθανόν και κατά τη γνώμη μας για 2 λόγους : η πτωτική πορεία του επιπέδου των συναυλιών του Φεστιβάλ, καθώς και οι κακές διπλωματικές σχέσεις με τη Μονή και τον ηγούμενο ( ποιος δε θυμάται τα 2 ταξίδια του δημάρχου στο Πατριαρχείο ;; ) ενώ η ανάθεση του σε Ιταλική εταιρεία τα τελευταία χρόνια ξεχείλισε το ποτήρι..
Έτσι σιγά – σιγά, η αλλαγή χώρου πραγματοποίησης του Φεστιβάλ, συνέβαλε στο να απολέσει τη λάμψη του, αφού ουδείς από τους χώρους που προκρίθηκαν για την πραγματοποίηση του – Παλαιό Δημοτικό σχολείο στη Χώρα, Πάτμιον, Δημοτικό Σχολείο Σκάλας, Γενικό Λύκειο, Γυμνάσιο και ΕΠΑΛ – πληρούσε τις οπτικές και ακουστικές προϋποθέσεις που απαιτούνταν, κάνοντας το να χάσει την αίγλη του, αντικαθιστώντας το πάλαι ποτέ πολυήμερο και λαμπρό Φ.Θ.Μ. με κάτι σαν Φεστιβάλ τριήμερης διάρκειας, όπως το φετινό. Γιατί άλλο είναι να βρίσκεσαι στο χώρο της Αποκάλυψης, να απολαμβάνεις τη θαυμάσια ακουστική και να βλέπεις στο βάθος το φωτισμένο Μοναστήρι, και το φεγγάρι, και άλλο να βλέπεις τοίχους και δένδρα, οι καρποί των οποίων ενίοτε λερώνουν και τα ρούχα. Φυσικά δεν είναι το πρώτο Φεστιβάλ που τίθεται στο περιθώριο, αφού δεν υποστηρίχτηκε από το Δήμο η πρόταση της συνέχισης του πρωτοποριακού Φεστιβάλ Γεύσης κα Παράδοσης και στη συνέχεια αυτό των παραδοσιακών χορών, στερώντας νησί και κατοίκους από τη δυναμική και τη λάμψη αυτών των φεστιβάλ αντικαθιστώντας τα με άλλου είδους και αντικειμένου εκλαϊκευμένες εκδηλώσεις.
Για το φεστιβάλ Θρησκευτικής μουσική φέτος, υπήρξε καθυστέρηση στην ανάθεση πραγματοποίησης του ( 1 καλλιτεχνικός διευθυντής παραιτήθηκε και μια εταιρεία οργάνωσης) και ως εκ τούτου όλα έγιναν στο άρπα κόλα, με αποτέλεσμα και παρά την προσπάθεια των συμμετεχόντων, να μην τίθεται θέμα σύγκρισης με τη λάμψη του παρελθόντος, αφού αν γίνει αυτή θα είναι καταλυτική σε βάρος του σήμερα, και έτσι κέρδισε τις εντυπώσεις το άλλο και δοκιμασμένο τα τελευταία χρόνια Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου, το Patmos chamber music festival το οποίο έσωσε τα προσχήματα. Αίτημα όλων είναι για να επανέλθει το Φ.Θ.Μ. στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις σε όλους τους τομείς και να αποδίδει τα μέγιστα, ας σταματήσει για κάποιο χρονικό διάστημα η πραγματοποίηση του, ούτως ώστε να τεθεί η ύπαρξη και η λειτουργία του πάνω σε νέα βάση και νέα δεδομένα, που θα του προσδώσουν την απολεσθείσα δυναμική του.
H με οποιονδήποτε τρόπο εξασφάλιση και επαναχρησιμοποίηση του αρχικού μητροπολιτικού χώρου δημιουργίας και πραγματοποίησης του Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής, που είναι ο χώρος της Αποκάλυψης, αποτελεί τη sine qua non ( απαραίτητη προϋπόθεση ), για να ξεκινήσει μια νέα πορεία του Φεστιβάλ αντάξια της φήμης και της προσφοράς του, στα 25 χρόνια ζωής του.