ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΟΙΣ+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ* * *«Θεός επι γής, άνθρωπος εν ουρανώ· και πάντα αναμίξ εγένετο».?γ. Ιωάννης Χρυσόστομος Αδελφοί και Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, Δυσκολεύεται ο ανθρώπινος νούς να κατανοήση την μεγάλην αλλαγήν την οποίαν έφερεν εις τον κόσμον η Γέννησις του Χριστού. Ο γεννηθείς εις την φάτνην της Βηθλεέμ δεν ήτο εις εκ των ανθρώπων, οι οποίοι γεννώνται καθημερινώς. Είναι ο Δημιουργός του σύμπαντος κόσμου, ο οποίος συγκαταβαίνει δια να αναβιβάση το πλάσμα Του εκεί από όπου έπεσε. Κατά το πλήρες αγάπης σχέδιον του Δημιουργού, ο άνθρωπος προορίζεται ίνα θεωθή. Αλλ΄ εξ ιδίας υπαιτιότητος εγκατέλειψε τον υποδειχθέντα εις αυτόν προς τούτο δρόμον και κατέστη δούλος της φθοράς και του θανάτου. Και δια να επαναδοθή εις αυτόν η δυνατότης της θεώσεως έπρεπε να ενανθρωπήση ο Θεός. Διότι ο πεπτωκώς χοϊκός και φθαρτός και αμαρτωλός άνθρωπος δεν έχει την δυνατότητα να υπερβή μόνος του την φθαρείσαν φύσιν του και να επενδυθή την Θεότητα. Δι΄ αυτό, ουδέποτε και η πλέον τολμηρά ανθρωπίνη φαντασία ετόλμησε να θεωρήση ως ενδεχόμενον αυτό το ανέλπιστον γεγονός. Μόνον οι εμπνευσμένοι υπο του Αγίου Πνεύματος Προφήται διεκήρυξαν ότι αυτό θα συμβή δια του Θεού. Και πράγματι, την νύκτα των Χριστουγέννων αυτό το ανέλπιστον έγινε πραγματικότης. «Θεός επί γής, άνθρωπος εν ουρανώ», ανακράζει θαυμάζων ο Ιερός Χρυσόστομος. Το κοσμοϊστορικόν αυτό γεγονός δεν είναι αδιάφορον δια την ζωήν μας. Ούτε το ενδιαφέρον αυτού δι΄ ημάς περιορίζεται εις τας εφημέρους εορταστικάς εκδηλώσεις. Οφείλομεν να αντιμετωπίσωμεν σοβαρώτερον την νέαν κατάστασιν. Η Γέννησις του Χριστού μας δίδει την δυνατότητα να υπερβώμεν την θνητότητά μας, να ανέλθωμεν εις τους ουρανούς, να συζήσωμεν μετά του Χριστού, να καταλλαγώμεν μετά του Θεού, να χαρώμεν την υιοθεσίαν Του, να ζήσωμεν εις τους αιώνας εις την ακένωτον χαράν της αγάπης Του. Ας συμπανηγυρίσωμεν πνευματικώς μετά των Αγγέλων και των Αγίων την ευδοκίαν του Θεού δια τους ανθρώπους και ας αρχίσωμεν από σήμερον νέαν ζωήν, αξίαν της κλήσεως του ενανθρωπήσαντος Θεού. Το συνταρακτικόν γεγονός, όσον αφανώς και ταπεινώς ετελέσθη, τόσον μεγάλην αλλοίωσιν έφερεν εις το Σύμπαν και ιδιαιτέρως εις το μέλλον εκάστου ανθρώπου. Δεν πρέπει να αγνοήσωμεν την σπουδαιότητά του επειδή ετελέσθη μακράν της μεγάλης δημοσιότητος, εις έν ταπεινόν και απέριττον σπήλαιον. Ούτε πρέπει να εορτάσωμεν το γεγονός θορυβωδώς και επιφανειακώς ως μίαν εποχικήν εφήμερον πανήγυριν, χωρίς άλλην επιρροήν εις την ζωήν μας πλήν του κοσμικού ξεφαντώματος. ?ν και τα γενόμενα κατά την Γέννησιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είναι αθέατα δια τους φθαρτούς ανθρωπίνους οφθαλμούς, υπάρχουν μερικοί οι οποίοι με την χάριν του Θεού είδον και μας περιγράφουν τα βαθύτερα συμβάντα και την επελθούσαν μυστικήν αλλοίωσιν του κόσμου. Ιδού πως ο προκάτοχος ημών ?γιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφωνεί, θαμβωμένος εξ όσων αντελήφθη: «?γγελοι συνεχόρευον ανθρώποις, άνθρωποι τοις αγγέλοις εκοινώνουν και ταις άλλαις ταις άνω δυνάμεσι· και ήν ιδείν… καταλλαγάς Θεού προς την ημετέραν γεγενημένας φύσιν, διάβολον αισχυνόμενον, δαίμονας δραπετεύοντας, θάνατον λελυμένον, παράδεισον ανοιγόμενον, κατάραν ηφανισμένην, αμαρτίαν εκποδών γεγενημένην, πλάνην απεληλαμένην, αλήθειαν επανελθούσαν, της ευσεβείας τον λόγον πανταχού κατασπειρώμενον και κομώντα, την των άνω πολιτείαν επί γής πεφυτευμένην, και τη γή συνεχώς αγγέλους επιχωριάζοντας και πολλήν υπέρ των μελλόντων την ελπίδα ούσαν» (P.G. 57, 15-16).&n
