της Σμαράγδας Μουλιάτη
Επεισοδιακή ήταν η συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου Πάτμου με θέμα: «Συζήτηση επί της έκδοσης από το Δήμο Πάτμου κατασχετηρίων στις τράπεζες ΕΘΝΙΚΗ και ALPHA οφειλετών από βεβαιωμένες οφειλές Δημοτικού Φόρου Δωδ/σου (ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ)». Τη συζήτηση παρακολούθησαν πολίτες που είχαν υποστεί τις συνέπειες της δέσμευσης των λογαριασμών για ΔΗΦΟΔΩ.
Η συνεδρίαση έγινε μετά από αίτηση 7 συμβούλων της αντιπολίτευσης και της συμπολίτευσης που ζήτησαν με αίτηση τους να συγκληθεί έκτακτη συνεδρίαση για το επείγον του θέματος.
Κατά τη συζήτηση του θέματος αυτού εξήλθαν της αιθούσης της συνεδρίασης και δεν μετείχαν στη συζήτηση ο Πρόεδρος κ. Γαμπιέρης Αντώνης και ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Μαυρωνάς Σπυρίδων, λόγω υλικού συμφέροντος σύμφωνα με το άρθρο 99 του Ν. 3463/2006 (ΔΚΚ).
Ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου επειδή δεν μετείχε στη συζήτηση λόγω κωλύματος, προήδρευσε ο Αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Γρύλλης Παντελής.
Στη συνέχεια ο Αντιπρόεδρος έθεσε υπόψη του Σώματος τα υπ’ αριθμ. 4681/21-07-2016 και 5542/15-9-2016 κατασχετήρια του Δήμου Πάτμου προς τις τράπεζες ΕΘΝΙΚΗ και ALPHA και ζήτησε από τη γραμματέα του Δημοτικού Συμβουλίου να αναγνώσει το σχετικό με το θέμα υπ’ αριθμ. 5721/22-9-2016 γνωμοδοτικό σημείωμα της έμμισθης δικηγόρου του Δήμου Πάτμου κας Γρύλλη Ευαγγελίας, το οποίο παρατίθεται παρακάτω και στο οποίο γνωμοδοτεί ότι:
“Επειδή πιθανολογώ ότι ο όρος «να αφαιρεθούν οι οφειλές» ουσιαστικά αναφέρεται σε επί του παρόντος αφαίρεση, και όχι διαγραφή, των οφειλών των προερχόμενων από ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. από τους βεβαιωτικούς καταλόγους-τίτλους είσπραξης οι οποίοι έχουν επισυναφθεί στια κατασχετήρια έγγραφα, σας ενημερώνω ότι το Δημοτικό Συμβούλιο δεν έχει τέτοια αρμοδιότητα.
Σε περίπτωση δε που οι οφειλέτες επιθυμούν να μειώσουν το ποσό επί του οποίου έχει επιβληθεί κατάσχεση, έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν αίτηση στην αρμόδια υπηρεσία του Δήμου Πάτμου και εφόσον συντρέχουν οι τασσόμενες εκ του Νόμου προϋποθέσεις η αίτησή τους να γίνει δεκτή”.
Στη συνέχεια ο Αντιδήμαρχος επί των Οικονομικών κ. Μαραβέλιας Αντώνης, κατέθεσε την παρακάτω γραπτή πρόταση: « Όπως γνωρίζουμε σύμφωνα με το νόμο 4336/2015 ο οποίος καταργεί το ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ, αναφέρει ότι δεν επιστρέφονται τα βεβαιωμένα, παρά μόνο κατόπιν αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου για σοβαρούς λόγους. Σκεπτόμενος λοιπόν το δημοσιονομικό και το δημόσιο συμφέρον και επειδή δεν ήρθε ουδεμία αίτηση στο συμβούλιο και για την ισονομία των δημοτών λοιπόν και μη υπάρχοντος νόμου ο οποίος να δίνει το δικαίωμα στο συμβούλιο για παράταση χρεών των βεβαιωμένων επ’ αόριστο και μέχρι να ψηφιστεί κάποιος νόμος ο οποίος να τα χαρίζει, προτείνω την είσπραξη αυτών τώρα».
Σημειώνεται δε ότι δίνεται η δυνατότητα διαγραφής των ποσών που έχουν βεβαιωθεί για οφειλές ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. κατόπιν αίτησης όσων έχουν έννομο συμφέρον προς το Δημοτικό Συμβούλιο.
Στη συνέχεια ο αρχηγός της μείζονος μειοψηφίας κ. Ευγενικός Πανάγος κατέθεσε γραπτή εισήγηση στην οποία τελικά προτείνει:
“Τη μερική άρση των κατασχετηρίων υπ’ αριθμ. α)4681/21-7-2016 & β)5542/15-9-2016 στο ύψος των ποσών που αφορά ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ και προσαυξήσεις ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ και η διαδικασία κατάσχεσης να συνεχιστεί κανονικά για τα υπόλοιπα ποσά, εν αναμονή νομοθετικών ρυθμίσεων για την τύχη παλαιών οφειλών του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ».
Την πρόταση του κ. Πανάγου Ευγενικού που παρατίθεται παρακάτω, ψήφισαν όλοι οι παρόντες δημοτικοί σύμβουλοι, του δε κ. Αντώνη Μαραβέλια κανείς.
Αξίζει να αναφέρουμε την δρυμεία επίθεση της δημοτικής Συμβούλου κ. Μαύρου Νομικής προς τον Δήμαρχο κ. Γρηγόρη Στόικο κατηγορώντας τον για την κακή κοινωνική πολιτική του Δήμου Πάτμου και για το ότι η πράταξη τους θα έπρεπε να είχε συγκαλέσει έκτακτο Δ.Σ. και όχι η αντιπολίτευση. Εσύ είσαι ο δήμαρχος που πρέπει να ελέγχεις. Ο κ. δήμαρχος της απάντησε ”γιατί δεν έκανες εσύ τις διαδικασίες της σύγκλησης του, εγώ ήμουνα στο νοσοκομείο. Και πρόσθεσε ότι, έχω οικονομικές υπηρεσίες και προισταμένη, εσένα σε έχω ορ΄σιει στο Πνευματικό κέντρο, έχω αντιδήμαρχο επί των οικονομικών και δεν νομίζω ότι πρέπει να καπελώνω κανέναν» .
Νομίζουμε και είναι η άποψη μας, ότι υπάρχουν διοικητικές αλλά και πολιτικές αποφάσεις για θέματα που έχουν ισχυρό έρεισμα, όπως η περίπτωση του ΔΗΦΟΔΩ.
Και εννοούμε , ότι όταν η οικονομική υπηρεσία επρόκειτο και καλά έκανε να διεκδικήσει διά του ίστατου όπλου τις καθυστερούμενες και κατά σύστημα οφειλές, όπως ισχυρίστηκε ο κ. αντιδήμαρχος, καλά θα ήτανε να ερωτηθεί ο κ δήμαρχος ή να γίνει μία διάκριση στις οφειλές του ΔΗΦΟΔΩ, εφόσον υπήρχαν αποφάσεις του ΣτΕ, για αντισυνταγματικό νόμο, η κατάργηση του από το τρίτο μνημόνιο και η αναμονή του νομοσχεδίου που θα κατατεθεί στη βουλή για να ψηφιστεί.
Επίσης θα ήταν πολύ φιλική προς τους πολίτες η κίνηση του Δήμου να ενημερώσει τους οφειλέτες βεβαιωμένων ΔΗΦΟΔΩ ότι έχουν την δυνατότητα να αιτηθούν στο δημοτικό συμβούλιο την διαγραφή του. Το τελευταίο δεν έγινε.
Η ΕΙΣHΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΜΙΣΘΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΑΤΜΟΥ κας Ευαγγελίας Γρύλλη
Γνωμοδοτικό σημείωμα Θέμα: Προφορικό αίτημα
«Εάν το Δημοτικό Συμβούλιο μπορεί να ζητήσει από την υπηρεσία του Δήμου να αφαιρεθούν οι οφειλές που αφορούν ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. και να γίνει κατάσχεση των υπολοίπων τελών»
Λαμβάνοντας υπ’ όψιν: 1. Το ΒΔ 17.5/15.6.59 2. Το Ν. 3852/2010 3. Το άρθρο 167 Ν. 3463/2006 4. Τα άρθρα 30 και 30α ΚΕΔΕ, όπως αυτά τροποποιήθηκαν και ισχύουν σήμερα 5.
Την ΠΟΛ 1092/03.04.2014 «Εφαρμογή διατάξεων του άρθρου 30 παρ. 4 του ν.δ.356/1974 (ΚΕΔΕ) περί περιορισμού κατασχέσεων στα χέρια τρίτων»
6. Τη Γνωμοδότηση 138/2015 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (πλήρους Ολομελείας) 7. Το άρθρο 2 υποπαρ. Δ12 § 9 του Ν. 4336/2015
Σας ενημερώνω για τα εξής: Βεβαίωση εσόδου νοείται η από τα αρμόδια όργανα του δήμου εκκαθάριση οποιασδήποτε απαιτήσεως αυτού και ο προσδιορισμός του ποσού αυτής (της απαίτησης), του προσώπου του οφειλέτη, του είδους του εσόδου και της αιτίας για την οποία οφείλεται. Ο ανωτέρω ορισμός αντιστοιχεί στη μορφή βεβαίωσης που περιλαμβάνει την σύνταξη βεβαιωτικών καταλόγων. Ο βεβαιωτικός κατάλογος αποτελεί τον «τίτλο είσπραξης» με βάση τον οποίο εισπράττονται κατά κανόνα τα έσοδα των Δήμων. Η βεβαίωση υλοποιείται με την σύνταξη του βεβαιωτικού καταλόγου και συνίσταται στην εκκαθάριση του εισπρακτέου ποσού με βάση τον τίτλο βεβαίωσης που έχει στην διάθεσή της η βεβαιωτική αρχή. Για την κατάσχεση εις χείρας πιστωτικού ιδρύματος ως τρίτου είναι απαραίτητη η επισύναψη στο κατασχετήριο έγγραφο του τίτλου είσπραξης στον οποίο, εκτός των άλλων, υπάρχει αναλυτικός πίνακας χρεών του οφειλέτη. Επειδή πιθανολογώ ότι ο όρος «να αφαιρεθούν οι οφειλές» ουσιαστικά αναφέρεται σε επί του παρόντος αφαίρεση, και όχι διαγραφή, των οφειλών των προερχόμενων από ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. από τους βεβαιωτικούς καταλόγους-τίτλους είσπραξης οι οποίοι έχουν επισυναφθεί στια κατασχετήρια έγγραφα, σας ενημερώνω ότι το Δημοτικό Συμβούλιο δεν έχει τέτοια αρμοδιότητα.
Σε περίπτωση δε που οι οφειλέτες επιθυμούν να μειώσουν το ποσό επί του οποίου έχει επιβληθεί κατάσχεση, έχουν τη δυνατότητα να υποβάλλουν αίτηση στην αρμόδια υπηρεσία του Δήμου Πάτμου και εφόσον συντρέχουν οι τασσόμενες εκ του Νόμου προϋποθέσεις η αίτησή τους να γίνει δεκτή. Προϋποθέσεις για την υπαγωγή στη συγκεκριμένη ρύθμιση είναι σωρευτικά: α) Η υποβολή από τον τρίτο (στη συγκεκριμένη περίπτωση το τραπεζικό ίδρυμα) της προβλεπόμενης από το άρθρο 32 ν.δ.356/1974 θετικής δήλωσης και η περιέλευση αυτής στην αρμόδια υπηρεσία, του ΟΤΑ καθόσον σε κάθε περίπτωση το περιεχόμενο αυτής (ιδιαίτερα το ποσό της κατασχεθείσας απαίτησης) αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για την εξέταση του υποβαλλόμενου αιτήματος β) η υπαγωγή του συνόλου των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε ρύθμιση τμηματικής καταβολής σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις και η έγκριση από την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου γ) η διαπίστωση ότι η κατασχεθείσα απαίτηση, εφάπαξ ή περιοδικώς καταβαλλόμενη, είναι σημαντικό μέσο για τη διαβίωση του υπόχρεου (π.χ. ενοίκιο) εφόσον πρόκειται για φυσικό πρόσωπο μη επιτηδευματία ή για τις λοιπές περιπτώσεις (φυσικό πρόσωπο επιτηδευματία, νομικό πρόσωπο), να προκύπτει από επίσημα στοιχεία – έγγραφα ότι ο περιορισμός κατάσχεσης αφορά στην καταβολή μισθοδοσίας σε υπαλλήλους επιχείρησης, στη καταβολή φορολογικών υποχρεώσεων ή άλλων υποχρεώσεων που κρίνονται αναγκαίες για την βιωσιμότητα και τη συνέχιση λειτουργίας αυτής, δηλώνοντας τα ανωτέρω σε υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 του ν. 1599/86. Στην περίπτωση αυτή, ο αιτών θα πρέπει να προσκομίζει στην αρμόδια υπηρεσία του ΟΤΑ και σε διάστημα δέκα πέντε (15) ημερών αποδεικτικά έγγραφα ότι το ανωτέρω ποσό διατίθεται για το σκοπό αυτό και δ) η διαπίστωση μέσα από το πληροφοριακό σύστημα ELENXIS, ή από άλλα στοιχεία ότι δεν εκκρεμεί εντολή ελέγχου οποιασδήποτε φορολογίας για τον οφειλέτη. Σημειώνεται δε ότι δίνεται η δυνατότητα διαγραφής των ποσών που έχουν βεβαιωθεί για οφειλές ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. κατόπιν αίτησης όσων έχουν έννομο συμφέρον προς το Δημοτικό Συμβούλιο. Το εν λόγω όργανο υποχρεούται να εξετάσει τις αιτήσεις, να κρίνει εάν αυτές υπεβλήθησαν σε εύλογο χρόνο, να εκτιμήσει την τυχόν συνδρομή υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος (στο οποίο περιλαμβάνεται και το δημοσιονομικό) που επιβάλλει ή αποκλείει την ανάκληση και αναλόγως να προβεί στην ανάκληση των πράξεων ή στην απόρριψη των αιτήσεων».
Η γραπτή εισήγηση του αρχηγού της μείζονος μειοψηφίας κ. Ευγενικού Πανάγου :
«Στο άρθρο 95 παρ. 5 του Συντάγματος 1975/1986/2001 ορίζεται ότι «η διοίκηση έχει υποχρέωση να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής γεννά ευθύνη για κάθε αρμόδιο όργανο, όπως νόμος ορίζει» Σε εφαρμογή της ανωτέρω συνταγματικής πρόβλεψης εκδόθηκε ο Ν. 3068/2002 «Συμμόρφωση της Διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις» (Α’274) στον οποίο μεταξύ άλλων προβλέπονται στο άρθρο 1, όπως ισχύει σήμερα, τα ακόλουθα: «Το Δημόσιο, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τα λοιπά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου έχουν υποχρέωση να συμμορφώνονται χωρίς καθυστέρηση προς τις δικαστικές αποφάσεις και να προβαίνουν σε όλες τις ενέργειες που επιβάλλονται για την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής και για την εκτέλεση των αποφάσεων. Δικαστικές αποφάσεις κατά την έννοια του προηγούμενου εδαφίου είναι όλες οι αποφάσεις των διοικητικών, πολιτικών, ποινικών και ειδικών δικαστηρίων που παράγουν υποχρέωση συμμόρφωσης ή είναι εκτελεστές κατά τις οικείες δικονομικές διατάξεις και τους όρους που κάθε απόφαση τάσσει».. 2. Στο άρθρο 50 του Π.Δ. 18/1989 «Κωδικοποίηση νόμων για το ΣτΕ» (ΦΕΚ Α’ 8) προβλέπεται ότι: «1. Η απόφαση που δέχεται την αίτηση ακυρώσεως απαγγέλλει την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης και συνεπάγεται νόμιμη κατάργησή της έναντι όλων, είτε πρόκειται για κανονιστική, είτε πρόκειται για ατομική πράξη…. 4. Οι διοικητικές αρχές, σε εκτέλεση της υποχρέωσής τους κατά το άρθρο 95 παρ. 5 του Συντάγματος, πρέπει να συμμορφώνονται ανάλογα με κάθε περίπτωση, με θετική ενέργεια προς το περιεχόμενο της απόφασης του Συμβουλίου, ή να απέχουν από κάθε ενέργεια που είναι αντίθετη προς όσα κρίθηκαν από αυτό. Ο παραβάτης, εκτός από τη δίωξη κατά το άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα, υπέχει και προσωπική ευθύνη για αποζημίωση. 5. Οι αποφάσεις της Ολομελείας, ακυρωτικές και απορριπτικές, καθώς και των Τμημάτων, αποτελούν μεταξύ των διαδίκων δεδικασμένο που ισχύει και σε κάθε υπόθεση ή διαφορά ενώπιον δικαστικής ή άλλης αρχής, κατά την οποία προέχει το διοικητικής φύσεως ζήτημα που κρίθηκε από το Συμβούλιο». II. Από την συνδυαστική ερμηνεία των προπαρατεθεισών διατάξεων συνάγονται τα ακόλουθα: 1. α. Τα όργανα της Διοίκησης έχουν υποχρέωση άμεσης συμμόρφωσης προς τις δικαστικές αποφάσεις, τόσο των πολιτικών όσο και των διοικητικών δικαστηρίων, προβαίνοντας σε όλες τις ενέργειες που επιβάλλεται, με την έκδοση όλων των αναγκαίων διοικητικών πράξεων, αλλά και την ανάκληση όσων έχουν εκδοθεί και δεν είναι σύμφωνες προς το περιεχόμενο της δικαστικής απόφασης. β. Ειδικότερα, από τις διατάξεις των άρθρων 95 παρ. 5 του Συντάγματος, 4 παρ. 1 του Ν. 702/1977 και 50 παρ. 4 του Π.Δ/τος 18/1989 συνάγεται ότι η Διοίκηση, συμμορφούμενη με το περιεχόμενο ακυρωτικής αποφάσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Διοικητικού Εφετείου, έχει υποχρέωση όχι μόνο να θεωρήσει ως ανίσχυρη και ανύπαρκτη νομικά τη διοικητική πράξη που ακυρώθηκε, αλλά και με θετικές ενέργειές της να προχωρήσει στην αναμόρφωση των νομικών καταστάσεων, οι οποίες δημιουργήθηκαν στο μεταξύ βάσει της παραπάνω πράξεως, ανακαλώντας και τροποποιώντας τις σχετικές διοικητικές πράξεις ή εκδίδοντας νέες με αναδρομική ισχύ, εφόσον συντρέχει περίπτωση, με σκοπό την αποκατάσταση των πραγμάτων στη θέση στην οποία θα ήσαν, αν εξαρχής δεν είχε εκδοθεί η διοικητική πράξη που ακυρώθηκε και χωρίς δέσμευση από το χρόνο που διέδραμε στο μεταξύ (ΣτΕ 441/2001, 395/2000, 125/2000, 2909/1993, ΑΡΜ481/2006, 11/2003, 459/2001, 251/2001, 67/2000 Ολομ.). γ. Το ειδικότερο περιεχόμενο και η έκταση των υποχρεώσεων συμμορφώσεως της Διοικήσεως προσδιορίζονται από το αντικείμενο της απαγγελομένης ακυρώσεως, δηλαδή από τη φύση και το είδος της ακυρούμενης πράξεως, καθώς και από την κρίση ή τις κρίσεις πάνω στα ζητήματα, που εξέτασε και για τα οποία αποφάνθηκε το Δικαστήριο, στο αιτιολογικό της αποφάσεως δημιουργώντας δεδικασμένο ως προς αυτά στη συγκεκριμένη περίπτωση (ΣτΕ 441/2001, 395/2000, 125/2000, 3531/1999, 5907/1995, 2909/1994 κ.α.). 2. Από το συνδυασμό εξάλλου των διατάξεων των παρ. 1 και 5 του άρθρου 50 του Π.Δ. 18/1989 προκύπτει, ότι η ακυρωτική απόφαση εξαφανίζει την πράξη που ακυρώθηκε, ισχύει από τη δημοσίευσή της και ανατρέχει στο χρόνο εκδόσεως αυτής. Η πράξη θεωρείται ως μηδέποτε εκδοθείσα, επαναφέρεται αυτοδικαίως η πραγματική και νομική κατάσταση, που υπήρχε πριν την έκδοσή της και αναβιούν οι πριν την ακύρωση ισχύσασες διοικητικές πράξεις χωρίς να χρειάζεται τυπική ανάκληση της πράξης που ακυρώθηκε. Σε κάθε περίπτωση η νέα κρίση της Διοικήσεως πρέπει να μη αντίκειται σε όσα έχουν κριθεί από την ακυρωτική απόφαση και εκφέρεται ενόψει του νομικού και πραγματικού καθεστώτος που υπήρχε κατά το χρόνο κατά τον οποίο εκδόθηκε η πράξη που ακυρώθηκε. (Ε. Σπηλιωτόπουλου Εγχειρίδιο Διοικ. Δικαίου, 2001 παρ. 567, γνμ. Ν.Σ.Κ. 149/97, 481/2006, 459/2001, 251/2001, 691/98, Ολ.ΣτΕ 1820/89 Ελλ.Δνη 32.373 ΣτΕ 5907/95 ΔιΔικ. 8.634). Σε περίπτωση τέλος που η διοίκηση δεν συμμορφωθεί πλήρως με την ακυρωτική απόφαση, μπορεί ο δικαστικά δικαιωθείς να ζητήσει κατ’ άρθρο 105 του ΕισΝΑΚ, την αποκατάσταση της ζημίας του, η οποία βρίσκεται σε αιτιώδη σύνδεσμο με την παράνομη πράξη ή παράλειψη της Διοίκησης που ακυρώθηκε. α. Οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν καταρχήν, μόνον μεταξύ των διαδίκων, εκτός εάν πρόκειται για αποφάσεις του ΑΕΔ, οι οποίες, σύμφωνα με το άρθρο 21 παρ. 1 του Ν. 345/1976, ισχύουν έναντι πάντων, πλην αν, άλλως δι’ ειδικής διατάξεως ορίζεται. β. Περαιτέρω, οι ακυρωτικές αποφάσεις του ΣτΕ ή ΔΕ, ως προς το ακυρωτικό τους αποτέλεσμα ισχύουν απέναντι σ’ όλους (άρθρο 50 παρ. 1 του Π.Δ. 18/1989). Παρά ταύτα, οι ακυρωτικές δικαστικές αποφάσεις λόγω των κανόνων που ρυθμίζουν τα υποκειμενικά όρια του δεδικασμένου, δεν επιτρέπουν την έκταση του ακυρωτικού αποτελέσματος σε πράξεις που έχουν μεν την ίδια παρανομία, αλλά δεν έχουν προσβληθεί αυτοτελώς. γ. Εξάλλου, σύμφωνα με πάγια αρχή του διοικητικού δικαίου, η ατομική πράξη από την έναρξη της ισχύος της μέχρι την ακύρωσή της με δικαστική απόφαση ή με διοικητική πράξη ή την ανάκληση ή κατάργησή της, ή γενικά την παύση ισχύος της, κατά οποιοδήποτε τρόπο, παράγει όλα τα έννομα αποτελέσματά της, ανεξάρτητα από το αν τυχόν έχει νομική πλημμέλεια (τεκμήριο νομιμότητας της διοικητικής πράξεως). Περαιτέρω, η νομολογία δέχεται, κατά κανόνα, ότι η ανάκληση των παρανόμων διοικητικών πράξεων δεν αποτελεί υποχρέωση υπό την έννοια της οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας, αλλά εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια της διοικήσεως. Σύμφωνα εξάλλου με τα παγίως γενόμενα δεκτά στη θεωρία και τη νομολογία των διοικητικών δικαστηρίων και ιδίως του ΣτΕ, κατ’ αρχήν επιτρέπεται ελευθέρως η ανάκληση των παρανόμων ή πλημμελών διοικητικών πράξεων, ανεξάρτητα από το αν από τις πράξεις αυτές έχουν απορρεύσει δικαιώματα των διοικουμένων, εφόσον η ανάκληση γίνει εντός ευλόγου χρόνου από της εκδόσεώς τους. Εναπόκειται, συνεπώς, στην διακριτική ευχέρεια της διοίκησης συνεκτιμώντας τις αρχές του Κράτους Δικαίου αλλά και της χρηστής Διοικήσεως, να προβεί ή όχι στην ανάκληση ακόμη και στην περίπτωση που ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει σχετική αίτηση. (ΣτΕ 598/1987, Γνωμ. ΝΣΚ 316/06). Για όλα τα παραπάνω βλ. σχετικά και την 135/2008 Γνωμοδότηση του Ε΄ Τμήματος ΝΣΚ. Κατ’ ακολουθίαν, λοιπόν, όσων αναπτύσσονται ανωτέρω, στα διατυπωθέντα ερωτήματά σας, προσήκουν οι ακόλουθες απαντήσεις: α) Η συμμόρφωση της Διοίκησης στις ανωτέρω απόφασεις του ΣτΕ προβλέπεται από τις προεκτεθείσες διατάξεις των άρθ. 95 παρ. 5 του Συντ. και του αρθ. 1 του ν. 3068/2002 και αφορά – κατ’ αρχήν – τους δικαιωθέντες αιτούντες. Παρόλα αυτά, η διοίκηση (εν προκειμένω ο Δήμος Πάτμου), σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των πολιτών προς το Κράτος, οφείλει κατά την γνώμη μας -αξιοποιώντας την κρίση του ανωτάτου ακυρωτικού περί αντισυνταγματικότητας του σχετικού φόρου (ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.)- να μην προβαίνει πλέον σε βεβαίωση και είσπραξη του φόρου αυτού, πρακτική που ούτως ή άλλως ο Δήμος Πάτμου (ορθά, κατά την γνώμη μας) ήδη ακολουθεί.
Κατόπιν τούτων προτείνω: Τη μερική άρση των κατασχετηρίων υπ’ αριθμ. α)4681/21-7-2016 & β)5542/15-9-2016 στο ύψος των ποσών που αφορά ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ και προσαυξήσεις ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ και η διαδικασία κατάσχεσης να συνεχιστεί κανονικά για τα υπόλοιπα ποσά, εν αναμονή νομοθετικών ρυθμίσεων για την τύχη παλαιών οφειλών του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ».
Σχετικά θέματα
https://www.patmostimes.gr/category/9262-se-desmeyseis-logariasmon-ofeileton-kai-gia-difodo-proxorise-o-dimos-patmou
https://www.patmostimes.gr/category/8272-2015-09-24-17-10-10 https://www.patmostimes.gr/category/7525-2015-01-17-12-25-38 https://www.patmostimes.gr/category/7598-2015-02-04-12-23-00 https://www.patmostimes.gr/category/7631-2015-02-12-10-49-02
https://www.patmostimes.gr/category/7631-2015-02-12-10-49-02
