ΕΝΩΣΗ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝH ακρίβεια δυστυχώς δεν έχει αρχή και τέλος. Οι προς τα άνω στρογγυλοποιήσεις με την αντικατάσταση της δραχμής από το ευρώ ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα για να «καμαρώνουμε» στις στατιστικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως μία από τις ακριβότερες χώρες της EE. H ακρίβεια που χαρακτήρισε το εφετινό ελληνικό καλοκαίρι – πέρα από τα πακέτα και τις όποιες προσφορές – ήταν και ο υπ` αριθμόν ένα τομέας παραπόνων-καταγγελιών προς το Ινστιτούτο ΚαταναλωτώνΤο πρόβλημα έχει δύο βασικές πτυχές. H μία συνδέεται με την αντιπαραγωγική διάρθρωση της οικονομίας: μικροί παραγωγοί, πολλοί ενδιάμεσοι, κόστος μεταφοράς, μικρή τουριστική περίοδος (οδηγεί συνήθως σε υπέρμετρη αύξηση τιμών) και σημαντική εξάρτηση της αγοράς από εισαγόμενα προϊόντα. H δεύτερη πτυχή έχει σχέση με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, όπως π.χ. η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Είναι επαρκείς αυτοί οι μηχανισμοί; Δουλεύουν σωστά και αποτελεσματικά; Πρέπει να βελτιωθούν; Να ενισχυθούν; Να προστεθούν και άλλοι; Διάχυτη είναι έντονη αβεβαιότητα στον πολίτη ο οποίος υφίσταται όλο το μέγεθος της κρίσης και τελεί σε απόγνωση .Τη αβεβαιότητα αυτή την επιτείνουν δύο σημαντικοί παράγοντες.Πρώτον, η μεταολυμπιακή επιβράδυνση της οικονομίας . Όπως επισημαίνεται, η κινητήρια δύναμη των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης στην Ελλάδα τα τελευταία τρία χρόνια είναι η υψηλή κατανάλωση των νοικοκυριών και κυρίως οι ιδιωτικές επενδύσεις, οι οποίες γνωρίζουν σημαντική αύξηση λόγω των έργων υποδομής που θα πρέπει να ολοκληρωθούν εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, αλλά και η μεγάλη χρηματοδοτική βοήθεια που προέρχεται από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (B` και Γ` ΚΠΣ), η οποία κινητοποιεί αντίστοιχες και ελαφρώς μεγαλύτερες δημόσιες επενδύσεις. Και οι δύο αυτοί παράγοντες έχουν φυσικά ημερομηνία λήξεως – τα μεν έργα το 2004 και το Γ` ΚΠΣ το 2006 – και συνεπώς το μεγάλο πρόβλημα της οικονομίας είναι η υποκατάστασή τους από άλλες αναπτυξιακές δυνάμεις.Από αυτή τη σύντομη σε γενικές γραμμές παρουσίαση του προβλήματος προκύπτει ότι η ανεξέλεγκτη πορεία της ακρίβειας θα αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά με διαρθρωτικές παρεμβάσεις σε όλους τους τομείς της οικονομίας και αρτιότερη οργάνωση του κράτους. ?ποψη μας είναι ότι στη μάχη κατά της ακρίβειας πρέπει να συμπράξουν και οι καταναλωτές. Όταν η ζήτηση καλύπτει την προσφορά σε οποιαδήποτε τιμή οι συμπράττοντες στην ακρίβεια δεν έχουν λόγο να «συνεταιρισθούν». Ούτε άλλωστε είναι εύκολο οι ελεγκτικοί μηχανισμοί να ελέγχουν καθημερινά τους πάντες και τα πάντα. Οι καταναλωτές είναι βασικοί παράγοντες στη διαμόρφωση των τιμών στην οικονομία της αγοράς, στην οποία οι τιμές διαμορφώνονται ελεύθερα με βάση την προσφορά και τη ζήτηση. Εξαιρετικά πολύτιμη θα είναι σίγουρα η νομοθεσία, εφόσον τελικώς προχωρήσει η ψήφιση σχετικού νομοσχεδίου από τη Βουλή. Και τα δύο όμως αυτά μέτρα, παρά τις περί αντιθέτου εξαγγελίες, δεν προχωρούν· ίσως, αν και δεν λέγεται εμφανώς, προσκρούουν σε συντεχνιακά συμφέροντα, τα οποία έχουν κάθε λόγο να μην προχωρήσουν. Παράλληλα ενδιαφέρων είναι – μένει να αποτυπωθεί πλήρως ο τρόπος λειτουργίας του – ο εξαγγελθείς θεσμός του Συνηγόρου του Καταναλωτή, που αποσκοπεί κατά κύριο λόγο στην ενίσχυση του σχεδόν ανύπαρκτου σήμερα καταναλωτικού κινήματος.H αντίδραση των καταναλωτών δεν θα έχει αποτέλεσμα αν δεν είναι οργανωμένη, μαζική και δικαιολογημένη. Ούτε ένα μποϊκοτάζ σε κάποια προϊόντα σε συγκεκριμένες ημερομηνίες θα «πονέσει» τους υπευθύνους αν κάνουμε τις προμήθειές μας την προηγούμενη ημέρα!.. Διότι συμβαίνει και αυτό. Παρατηρητήριο τιμών και Συνήγορος του Καταναλωτή – νέο θεσμό που εξήγγειλε ο θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη καταναλωτικής συνείδησης και στην ανάπτυξη του κινήματος των καταναλωτών. Στην οικονομία του ελεύθερου ανταγωνισμού οι δυνατότητες κρατικής παρέμβασης ούτε απεριόριστες είναι ούτε και αποτελεσματικές. Για αυτό και τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη προωθείται και οργανώνεται η «κοινωνία των πολιτών» που εν προκειμένω λειτουργεί ω
