Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως απέστειλε ανακοινωθέν του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στις Μητροπόλεις του Νομού μας, στην Ιερά Μονή Πάτμου και στα Μ.Μ.Ε με ευχές για την επέτειο ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα. Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον, απ ότι οι πληροφορίες μας λένε, που το Πατριαρχείο αποστέλλει ευχές για την ενσωμάτωση και θεωρήθηκε από όλους μία πολύ θετική κίνηση η οποία προφανώς σχετίζεται με τα νέα ήθη της νέας σύνθεσης της Αρχιγραμματείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το ανακοινωθέν έχει ως εξής:«Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω Αγαπητά και επιπόθητα, τα κατά την ευλογημένην Δωδεκάνησον . Αυγάζει και πάλιν ευφρόσυνος η επέτειος της ιστορικής και θεοβραβεύτου ημέρας της ενσωματώσεως της Δωδεκανήσου μετά της Ελλάδος. Συμπληρούνται ήδη πενηνταεπτά έτη από της 7 Μαρτίου 1948 και η σκέψις ημών στρέφεται μετ’ ευλαβείας εις τας προηγηθείσας δυσκόλους εποχάς, εις τας περιπετείας και την αγωνίαν των πατέρων σας δια την οριστικήν αποκατάστασιν των νήσων. Ενθυμούμεθα την προσπάθειαν της απομακρύνσεως των από την φυσικήν ιστορικήν τροχιάν των, εκείνην της Ορθοδοξίας και του Ελληνικού γένους και την αποφαστικήν αντίδρασιν του λαού, με πολλάς θυσίας, αλλά πάντοτε με υψηλόν και αδούλωτον φρόνημα. Μετά θαυμασμού και συγκινήσεως ενθυμούμεθα την αγωνίας και τους αγώνας δια την διακράτησιν της Ελληνορθοδόξου ταυτότητος των Δωδεκανησίων, αλλά και την πίστιν και αφοσίωσιν αυτών μέχρι θυσίας και αίματος εις την Κωνσταντινουπόλει Μητέρα Εκκλησίαν. Μετά πολλής της οδύνης αναπολούμε την ανοσιών προσπαθειών του εξιταλισμού ιδία (ιδία υπό του απαισίας μνήμης καθεστώτος Ντε Βέκκι,) τον πόλεμον κατά της ελληνικής γλώσσης και των στοιχείων του πολιτισμού του Γένους ημών, τον διωγμόν των ταγών της Ομογενείας, την υπόσκαψιν των πνευματικών θεμελίων του Δωδεκανησιακού Λαού δια της καλλιεργείας της ιδέας του «Αυτοκέφαλου το οποίον ήτο το συγκεκαλυμμένον σχέδιον δια την απομάκρυνσιν από την Ορθοδοξίαν και την ευσεβή πηγήν του Γένους, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και δια τον εξουνιτισμόν της τοπικής Εκκλησίας. Όλαι αυταί αι ανόσιαι προσπάθειαι απέβησαν εις μάτην. Και τούτο οφείλεται βεβαίως εις την πίστιν και αποφασιστικότητα των Δωδεκανησίων και εις το θυσιαστικό φρόνημα του Ιερού Κλήρου, των διδασκάλων, των ανθρώπων των γραμμάτων, των τεχνών και του εμπορίου, ως και όλων των ανδρών και των γυναικών, των γερόντωνΚαι των μικρών ακόμη παιδίων. Οφείλεται όμως και εις την στοργικήν μέριμναν και ηθικήν και πνευματικήν ενίσχυσιν της Μητρός Εκκλησίας. Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον ουδέποτε έπαυσε, καθόλην την μακράν και δυσχερή ταύτην περίοδον ιστορίας της Δωδεκανήσου, μεριμνών και φροντίζον υπέρ των εκεί τέκνων του, από Κώους μέχρι Καστελορίζου και από Ρόδου μέχρι Κάσου ομαδικώς και ενός εκάστου. Όχι μόνον η προσευχή, αι ευχαί και ευλογίαι, αλλά και η στιβαρά εκκλησιαστική διοίκησις και προστασία και επαγρύπνησις, απετέλεσαν στοιχεία σωστικά της ταυτότητος των Νήσων και του λαού των . Ήδη η ελευθέρα Δωδεκάνησος αποτελεί πολύτιμον στέφανον της Μητρός Εκκλησίας, της οποίας εκκλησιαστική περιφέρεια κατευθείαν υπάρχει. Προσφάτως τας υφισταμένας τέσσαρας Μητροπόλεις της Δωδεκανήσου ηυξήσαμεν εις πέντε, ώστε και αι μικρότεροι Νήσοι της Σύμης, της Χάλκης, της Τήλου και του Καστελλόριζου να λαμπρυνθούν με Μητροπολιτικήν περιωπήν και αξίαν, ανάλογον της ιστορίας και της παραδόσεως των, Ιεράρχαι της Δωδεκανήσου παρακάθηνται εις την Αγίαν και Ιεράν Σύνοδον του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μετέχοντες της διοικήσεως της Εκκλησίας. Μικρά ταύτα δείγματα της μεγάλης αγάπης και στοργής της Μητρός Εκκλησίας προς τον Δωδεκανησιακόν Λαόν. Συγχαίρομεν μαζί με όλους σας και με όλον το όμαιμον και ομόδοξον στοιχείον , με όλον το Γένος, και πανηγυρίζομεν την ιεράν επέτειον της 7ης Μαρτίου. Και καταστρέφομεν τας νήσους και τον ευαγή ιερόν κλήρον και τον ευσεβή και φιλόχριστον Δωδεκανησιακόν λαόν με ολόθυμον την Πατριαρχικήν μας ευλογίαν. Είθε ο Πανάγιος Θε
