Το 2001, εντελώς ξαφνικά, η υπηρεσία «ΟΝΙΑ» που εκτελούσαν καθημερινά οι φαντάροι συνοδεία ενός δόκιμου αξιωματικού, ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ. Γιατί άραγε; Δεν τρώνε στον Ελληνικό στρατό φρέσκα προϊόντα; Γιατί σταμάτησε αυτή η υπηρεσία; Το ρεπορτάζ που ακολουθεί , θα σας βοηθήσει να καταλάβετε την ένδεια της πολιτικής ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ και γενικά του ΠΑΣΟΚ, που δεν δίστασε να καταβαραθρώσει τις τοπικές οικονομίες των νησιών μας.Οι προμήθειες του Στρατού με τρόφιμα, διεξάγονταν σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 284/1989 το οποίο καθόριζε πλήρως και με βάση τους κανόνες της Ε.Ε. , τους όρους με τους οποίους θα έπρεπε να διεξάγονται οι προμήθειες του Στρατού. Μέχρι και το 2001, σοβαρό πρόβλημα δεν υπήρχε αφού οι προμήθειες του Στρατού γινόταν πάντοτε κατόπιν διαγωνισμού στον οποίο συμμετείχαν εταιρείες κυρίως από την έδρα του στρατιωτικού σχηματισμού (ντόπιες) αλλά και εταιρίες από την Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στο Π.Δ. υπάρχει ένας σαφέστατος όρος που δίνει ένα μικρό «μπόνους» στις εντόπιες εταιρίες τροφίμων αφού προκρίνει την εντοπιότητα. Γεγονός απόλυτα λογικό, αφού αφορά εταιρίες παραγωγής και συσκευασίας τροφίμων ή ακόμη και εταιρίες εμπορίας φρέσκων προϊόντων διατροφής που πρέπει να καταναλώνονται άμεσα.Ο Στρατός των νησιών μας, αποτελούσε επί πολλά χρόνια τον κυριότερο πελάτη, εκατοντάδων μικρών και μεσαίων βιοτεχνιών που πουλούσαν συσκευασμένα τρόφιμα (πχ σάντουιτς) . Παράλληλα αποτελούσε έναν μεγάλο καταναλωτή των φρέσκων οπωροκηπευτικών προϊόντων (πχ ντομάτες μαρούλια κτλ). Η διαρκή κατανάλωση τέτοιων προϊόντων από τους στρατεύσιμους, αύξησε κατακόρυφα την ζήτηση τους με αποτέλεσμα οι μικρές αυτές εταιρίες, να επιδοτηθούν με ΚΟΝΔΥΛΙΑ της Ε.Ε. για ενίσχυση του παραγωγικού τους δυναμικού. Οι επιδοτήσεις αυτές αφορούσαν τόσο σε κτιριακές υποδομές όσο και σε μηχανολογικό εξοπλισμό ενώ η επιδότηση του επενδυτή άγγιζε ακόμη και το 65%. Δημιουργήθηκαν έτσι στην Λήμνο, Λέσβο, Χίο και Σάμο, πάνω από 60 τέτοιες επιχειρήσεις οι οποίες δεν είχαν τίποτε να ζηλέψουν από τις αντίστοιχες των υπολοίπων Ευρωπαϊκών χωρών. Παράλληλα, οι παραγωγοί φρέσκων προϊόντων διατροφής που αριθμούν πάνω από 1.500 στα νησιά αυτά , άρχισαν να αυξάνουν την παραγωγή τους προσλαμβάνοντας περισσότερους εργάτες , δημιουργώντας έτσι ένα οικονομικό κύκλωμα στο οποίο εργαζόταν συνολικά περί τα 4.500 άτομα.Αίφνης λοιπόν το 2001, προκηρύσσεται από το Στρατό, ένας διαγωνισμός από τον οποίο με έναν «τεχνικό» τρόπο αποκλείονταν όλες αυτές οι επιχειρήσεις. Αγνωστο πως , απαλείφθηκε από τους όρους διενέργειας του διαγωνισμού η εντοπιότητα της επιχείρησης , με αποτέλεσμα να προκρίνονται οι επιχειρήσεις από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Εκτός αυτού, άρχισαν οι Ενοπλες Δυνάμεις να ζητάνε ως απαραίτητη προϋπόθεση συμμετοχής στο Διαγωνισμό το περίφημο HACCP (Πιστοποίηση ποιότητας των εταιριών τροφίμων κάτι ανάλογο με το ISO). Ένα άλλο περίεργο είναι, ότι ενώ στο άρθρο 53 (η) του ΠΔ284/89, αναφέρεται ρητά ότι ένας από τους όρους διεξαγωγής του διαγωνισμού είναι και ο χρόνος παράδοσης των προϊόντων έτσι ώστε οι φαντάροι να τα καταναλώνουν νωπά, εντούτοις ο όρος αυτός απαλείφτηκε το 2001 χωρίς να μπορεί κάποιος να εξηγήσει το γιατί.Τότε και τα τρία Επιμελητήρια των νομών του Ανατολικού Αιγαίου, ξεκίνησαν κινητοποιήσεις και ζήτησαν εξηγήσεις από την τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τον Γιάννο Παπαντωνίου. Μάλιστα ο κ. Παπαντωνίου όταν είχε επισκεφτεί τη Σάμο, είχε δεσμευτεί στον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου ότι θα επανεξέταζε το θέμα. Φυσικά, ουδείς από την τότε Κυβέρνηση ασχολήθηκε, με αποτέλεσμα να επακολουθήσει σωρεία καταγγελιών από επιχειρηματίες και συνεταιρισμούς οι οποίοι ζητούσαν να πληροφορηθούν πως και με ποιο νομικό καθεστώς οι ένοπλες δυνάμεις πραγματοποίησαν αυτό το «πραξικόπημα» . Στην κατοχή της «ΧτΚ» υπάρχουν απαντήσεις των υπευθύνων του ΓΕΣ και του Υπουργείου Εθνικής Αμυνας, οι οποίες κάνουν λόγο για μεταβολή στους όρους των διαγωνισμών που προήλθε από μια … υπουργική απόφαση. Ούτε λίγο ούτε πολύ , οι υπεύθυνοι υποστηρίζ
