Ήταν ένα χειμωνιάτικο πρωί! Με το αυτοκίνητο έκανα μία βόλτα σε όλο το νησί μας, από το λιβάδι των Καλογήρων, την Πατελιά, το Γροίκο, μέχρι και το Διακόφτι. Μόλις είχε ανατείλει ο ήλιος και έπεφταν οι πρωινές ακτίνες του πάνω στη θάλασσα . Οι σκιές των βουνών και των μικρονησιών μέσα στα καθαρά και ήσυχα νερά της, έγραφαν απίθανα χρώματα και η εικόνα έμοιαζε με πίνακα αναγεννησιακού ζωγράφου με την υπογραφή της φύσης!Τα φύλλα των θάμνων και των δένδρων δεξιά και αριστερά στο δρόμο, με τις στάλες της πρωινής δροσιάς πάνω τους, έλαμπαν σαν πολύτιμες πέτρες και οι μυρωδιές από το χώμα και τα αγριολούλουδα που είχαν ανοίξει γιατί τα είχε ξεγελάσει ο καιρός, συμπλήρωναν τον υπέροχο αυτό πίνακα. Τα λευκά σπίτια και τα εκκλησάκια στη διαδρομή, είναι η πινελιά που ενισχύει την άποψη ότι η Πάτμος είναι το ευλογημένο νησί του Σεφέρη, του Παπαδία και τόσων άλλων. Το Μοναστήρι σε εκείνο το σημείο της Χώρας και με την αγέρωχη παρουσία του, πρόσθετε την αίγλη και την αρχοντιά στο τοπίο, με τις χιλιάδες υπογραφές όλων αυτών που έβαλαν ένα λιθαράκι στο κτίσιμο, στην ιστορία και στην κουλτούρα του . Τι ομορφιά ! Αυτή η πρωινή ομορφιά της εικόνας, δεν μπορεί να μη με μαγνητίσει. Και αφού μαγνητίζει εμένα που την απολαμβάνω κάθε μέρα, πως μπορεί να αφήσει τους επισκέπτες του νησιού μας ανεπηρέαστους;Ο τουρισμός είναι προ των πυλών! Ας στείλουμε το μήνυμα της ομορφιάς του νησιού μας παντού! Στα πέρατα της γης! Και ξέρουμε εμείς οι Πάτμιοι πως!
