Ο ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΚΦΩΝΗΘΕΙΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΣΑΝΗ ΕΠΙ Τῌ ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΕΚΔΗΜΙᾼ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΤΗΣ ΕΝ ΠΑΤΜῼ ΙΕΡΑΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΝΗΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΗΣ ΡΟΥΣΣΑΚΗ
(13-1-2018)
«Ἐλεύσῃ δὲ ἐν τάφῳ ὥσπερ σῖτος ὥριμος κατὰ καιρὸν θεριζόμενος ἢ ὥσπερ θιμωνία ἅλωνος καθ᾿ ὥραν συγκομισθεῖσα» (Ἰωβ. 5,26)
Ἀείμνηστος καί πολύκλαυστος Γερόντισσα,
Ἔλαχε εἰς τήν ἐλαχιστότητά μου, εὐλογίᾳ καί προτροπῇ τοῦ Παν/τάτου Ἁγίου Καθηγουμένου καί Πατριαρχικοῦ Ἐξάρχου Πάτμου κ. Κυρίλλου, τοῦ καί κατά σάρκα ἀνεψιοῦ σου, ἀπαραμυθύτως ἀλγοῦντος σήμερον, νά προστῷ τῆς ἐξοδίου ἀκολουθίας σου, διαβιβάζων καθηκόντως μέν τήν συμπάθειαν τῆς Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου τοῦ καί Ἐπισκόπου τῆς Ἱερᾶς ταύτης Νήσου, δεομένου ἐν συγκινήσει βαθείᾳ καί συνοχῇ καρδίας τοῦ Παναγάθου Θεοῦ ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ μακαρίου σου πνεύματος μετά τῶν Ἁγίων, ἐκφωνῶν δέ πρό τοῦ ἄπνου σκηνώματός σου λόγους Ἐπιταφίους.
Καί χωρῷ εἰς τό ἐγχείρημα τοῦτο ἐπιχειρῶν, ματαίως ὁμολογῶ, νά ἀπαλλαγῶ ἀπό τήν καταδιώκουσάν με συναισθηματικήν φόρτισιν ἡ ὁποία καί κατακλύζει τήν καρδίαν μου ἀλλά καί τάς καρδίας ἁπάντων τῶν κυκλούντων σε, ἱερέων, ἱερομονάχων, μοναχῶν, μοναζουσῶν, πνευματικῶν τέκνων, συγγενῶν, φίλων καί ἀδελφῶν ἐν Χριστῷ.
Πάντες κλαίομεν, πάντες συνταρασσόμεθα (καί ὁ οὐρανός σήμερον θρηνεῖ βρέχων) ἀναλογιζόμενοι τό μέγεθος τῆς ἀπωλείας. Ἤ μᾶλλον διά νά ὁμιλήσωμεν πνευματικῶς τοῦ σωματικοῦ σου χωρισμοῦ τῶν γηίνων καθότι ἡ μακαρία σου ψυχή περιϊπταμένη, προσεγγίζει ἤδη ἐν ἀνέσει καί παρρησίᾳ τόν ἐν οὐρανοῖς θρόνον τοῦ Φοβεροῦ Κριτοῦ.
Καί ἡ ἄνεσις αὕτη, ἡ τόλμη καί παρρησία, ἀποτελοῦν καρπούς καί γνωρίσματα ψυχῆς ἐναρέτου καί ἀγωνιζομένης ὡς ἄλλωστε μαρτυρεῖ περιτράνως ἡ ὅλη σου βιοτή, βιοτή προσφορᾶς καί ἀγάπης, φιλανθρωπίας καί αὐταπαρνήσεως.
Γόνος εὐσεβεστάτων γονέων ἔλαβες εὐθύς ἐξ ἀρχῆς ἰσχυράς βάσεις καί σταθηρά πνευματικά θεμέλια ἐπί τῶν ὁποίων ἔκτισας τόν ἔντονον πνευματικόν σου χαρακτήρα. Εἰς τοῦτο συνέβαλλεν ἡ βιωματική σου σχέσις μετά τῆς Ἐκκλησίας καί κυρίως ἡ πνευματική ἐπίδρασις τοῦ μακαριστοῦ θείου σου καί ἀλησμονήτου ἀδελφοῦ τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς Ἱερομονάχου Ἀγαθαγγέλου Βαρβαρῆ.
Ἡ καταλυτική ἐπίδρασις τῆς ἀλήστου μνήμης θείας σου διδασκαλίσσης Θεολογίας, ἡ ἀγάπη σου διά τήν νεότητα καί ἡ ἀγωνία σου δι’ αὐτήν, ὁδήγησαν τά βήματά σου εἰς τήν Παιδαγωγικήν Ἀκαδημίαν καί ἀκολούθως ὡς διδασκάλισσα πλέον εἰς τά σχολεῖα τῆς νήσου μας, ἔνθα ἀνέθρεψας «ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου» πλῆθος μαθητῶν πολλοί ἐκ τῶν ὁποίων σήμερον συγκαταλλέγονται εἰς τάς τάξεις τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου ἤ ἀποτελοῦν εὐυπόληπτα μέλη τῆς Πατμιακῆς κοινωνίας καί χρηστοί οἰκογενειάρχαι.
«Ὅτε δέ ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου» ἐν πλήρῃ πνευματικῇ καί ἡλικιακῇ ἀκμῇ ἀποφασίζεις νά ἐκπληρώσῃς τόν ἐνδόμυχον πόθον μιᾶς ὁλοκλήρου ζωῆς. Τακτοποιεῖς τά τοῦ οἴκου σου καί «ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός» συναντᾶς τόν Νυμφίον σου Χριστόν. Κείρεσαι μοναχή ἐκεῖ εἰς τήν Ἁγίαν Εἰρήνην,τήν προσωπικήν σου παλαίστραν καί λαμβάνεις τό ὄνομα τοῦ ἀειμνήστου θείου σου. Ἡ πρώην Ἀργυρή καί νῦν Ἀγαθαγγέλη μοναχή, ἐργάζεται πλέον εἰς ἄλλο ἐπίπεδον. Ὀργανώνει κατηχητικούς κύκλους καί ἀνακουφίζει πολλάς ψυχάς. Αἱ μεθ’ αὐτῆς συναντήσεις ἀποτελοῦν πνευματικήν ὄασιν ἐπί πολλά ἔτη.
Ὅμως μία νέα φωνή ἀντηχεῖ, μία νέα κλῆσις βρίσκεται εἰς ἐξέλιξιν. Διά τοῦ πανθομολογουμένου κύρους αὐτῆς καλεῖται νά ἀναλάβει τήν πνευματικήν καθοδήγησιν τῆς Ἱερᾶς ταύτης καί παλαιφάτου Μονῆς. Ψήφῳ κανονικῇ ἀναδεικνύεται Καθηγουμένη ἐγκαταλίπουσα μέν τήν ἡσυχίαν καί θαλπωρήν τῆς πατρικῆς της ἐστίας ὑπακούουσα δέ εἰς τά κελεύσματα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Ἐλεούσης τήν ὁποίαν ηὐλαβείτω ὑπερβαλλόντως. Διοικεῖ θεαρέστως καί ἀποτελεσματικῶς ἕως ὅτου ἐσωτερικαί σκοπιμότηται τήν ἐξωθοῦν εἰς παραίτησιν. Ἐπιστρέφει εἰς τήν ἡρεμίαν τοῦ Ἡσυχαστηρίου της ἀντιμετωπίζουσα μέ πνευματικούς ὅρους καί ἀξιοπρέπειαν τήν ὅλως στενόχωρον δι’ αὐτήν κατάστασιν. Ἐκεῖ συνεχίζει τήν πνευματικήν της προσφοράν.
Ἀλλ’ ὁ πνευματικός νόμος ἀναντιρρήτως ὑπέρτερος ἀποκαθιστᾶ τά πράγματα καί ἡ μακαριστή Γερόντισσα καλεῖται καί πάλιν νά ἐνισχύσῃ διά τοῦ κύρους αὐτῆς τήν Ζωοδόχον Πηγήν. Παρά τό προκεχωρημένον τῆς ἡλικίας αὐτῆς καί τά πλεῖστα ὅσα προβλήματα ὑγείας, ὑπήκοη εἰς τήν Ἐκκλησίαν συμβάλλει καθοριστικῶς εἰς τήν ἐπαναλειτουργίαν τῆς Μονῆς. Φιλακόλουθος, εὐγενής καί προσηνής κερδίζει τούς προσερχομένους πιστούς οἱ ὁποίοι ἀναπαύονται εἰς τήν σκιάν τοῦ πνευματικοῦ της ἀναστήματος καί μέχρι τέλους τῆς ζωῆς της ἀποτελεῖ πόλον ἕλξεως.
Ἀκόμη καί αὐτήν ταύτην τήν ὑστάτην στιγμήν τῆς Ἐξοδίου Ἀκολουθίας σου ἐξακολουθείς νά προσελκύεις ὅλους ὅσους ἐπιθυμοῦν νά σέ συναντήσουν διά τελευταίαν φοράν, νά λάβουν τήν εὐχήν σου, νά καταθέσουν τήν εὐγνωμοσύνην τους ἡ ὁποία ρέει ἀφειδώλευτος ὡς τά δάκρυα συγκινήσεως τά κατακλύζοντα σήμερον τούς ὀφθαλμούς μας.
Εὐγνωμοσύνην δι’ ἐκεῖνα τά ἔτη τά σχολικά, τότε ποῦ ὁ πληθωρικός σου ἴσκιος σκέπαζε μέ μητρικήν στοργήν τάς ἐκτεθειμένας εἰς τό καῦμα τοῦ σκληροῦ τούτου κόσμου παιδικάς μας ψυχάς. Εὐγνωμοσύνην διά τήν ἐπιβλητικήν φωνήν σου ποῦ ἐπί δεκαετίας ὁλοκλήρους ἐδίδασκε Χριστόν καί Ἑλλάδα.Εὐγνωμοσύνην δι’ αὐτάς τάς χεῖρας αἱ ὁποίαι μεγαλόπρεπα ἁπλώνονταν διά νά ἀγκαλιάσουν τόν καθένα.
Εὐγνωμοσύνην διότι ἐκάλλυνας τήν νεότητά μας καί ἐπλούτισας τήν ὡριμότητά μας.
Καί τώρα εἶναι ἡ ὥρα τῶν ἀνταμοιβῶν. Τώρα ἡ Κυρία Θεοτόκος ἡ Ἐλεοῦσα σου σέ συνοδεύει εἰς τόν θρόνον τοῦ Υἱοῦ Της διά νά ἀπολαύσῃς τούς καρπούς τῶν κόπων σου. Ἠγάπησας τήν Μητέρα Του, ἐθυσίασας δι’ Αὐτήν πολλά καί Ἐκεῖνος τιμᾶ ἀναλόγως τούς ἀγαπῶντας Αὐτήν.
Πορεύου λοιπόν καί ἀφόβως «εἴσελθε είς τήν χαράν τοῦ Κυρίου σου» εὐχομένη ὑπέρ τῆς Μονῆς σου καί ὑπέρ πάντων ἡμῶν. Ἐκεῖ σέ ἀναμένουν ἅγιαι ψυχαί ἐκατοντάδων μοναζουσῶν αἱ ὁποίαι ἐστήριξαν μέ θυσιαστικόν πνεῦμα τό ἱερόν τοῦτο σεμνεῖον. Σέ ἀναμένουν οἱ γονεῖς σου ἀγαλλόμενοι διά τήν πνευματικήν σου προκοπήν, ὁ ἀείμνηστος θεῖος σου Ἀγαθάγγελος καί ἡ μακαριστή σου θεία Θεολογία. Ἐκεῖ σέ ἀναμένουν ὅσοι προώρως ἔφυγαν ἀπό τόν κόσμον τοῦτον καί ἐγεύθης τήν πικρίαν ἀπό τήν ἀναχώρησίν των.
Ἡμεῖς παραμένομεν εἰς τάς ἐπάλξεις ἐλπίζοντες καί προσευχόμενοι. Αὐτή ἄλλωστε εἶναι καί ἡ φύσις τῆς Ἐκκλησίας, ἐπ’ ἐλπίδι προσευχομένης. Ὅθεν προσευχόμενοι διά τήν ἀνάπαυσιν τῆς μακαρίας σου ψυχῆς ἐλπίζομεν ἀκραδάντως ὅτι «ὁ τῶν ψυχῶν δεσπόζων καί τῶν σωμάτων» θά εὐδοκήσει καί θά οἰκονομήσει τήν ἀντάμωσίν μας ἐν γῇ ζώντων «ἔνθεν ἀπέδρα πᾶσα ὀδύνη λύπη ἤ στεναγμός».
Αἰωνία σου ἡ μνήμη σεβαστή μας Γερόντισσα καί Διδασκάλισσα Ἀγαθαγγέλη.
«Εἴη τό ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον ἀπό τοῦ νῦν καί ἕως τοῦ αἰῶνος».