του Νίκου Μελιανού
Συνηθίζεται τα έργα τα οποία εξυπηρετούν αρκετό κόσμο να κατασκευάζονται εκτός της οπτικής και οσφρητικής εμβέλειας μικρών ή μεγάλων πόλεων και νησιών. Εδώ στη Πάτμο σοβαρά έργα που προκαλούν ή θα προκαλέσουν προβλήματα αντί να τα αποκεντρώνουμε ετοιμαζόμαστε να τα εγκαταστήσουμε όχι σε απομακρυσμένες περιοχές αλλά στην πιο κεντρική, στην περιοχή Πούντος του Φτέρη.
Πιο συγκεκριμένα αφού η δημοτική αρχή έλυσε όλα τα χρονίζοντα προβλήματα της Πάτμου αποφάσισε ότι πρέπει να τοποθετήσει στην παραπάνω περιοχή μια καινούργια μονάδα αφαλάτωσης, λες και δεν υπήρχε άλλος κατάλληλος χώρος χωρίς προβλήματα. Παλαιότερα υπήρξε το αντίστοιχο εγχείρημα στην περιοχή του Αγριολιβαδιού και κάποιοι αξίωναν να γίνει εκεί η εγκατάσταση της. Τότε ξεκίνησαν μορφές αντίδρασης λόγω της εκτεταμένης μορφής της καταστροφής του περιβάλλοντος που θα προκαλούνταν από την λειτουργία της αφαλάτωσης αφού με τα υπόλοιπα της παρασκευής και λειτουργίας της ένα μικρό ποσοστό καθαρού νερού θα πήγαινε στη κυκλοφορία ενώ τα υπόλοιπα θα πήγαιναν στη θάλασσα.
Γράψαμε ΣΧΕΤΙΚΑ στα ΠΑΤΜΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ https://www.patmostimes.gr/58-offline/topika/2565–sp-82798659.
Αυτά τα απόβλητα υλικά από τη λειτουργία της ονομάζονται αλμόλοιπο και είναι το διάλυμα του θαλασσινού νερού το οποίο απομένει μετά από την επεξεργασία του νερού για την εξαγωγή του αλατιού και το οποίο θα πηγαίνει στη θάλασσα προκαλώντας μεγάλη καταστροφή τόσο στο θαλάσσιο περιβάλλον όσο και στη αρνητική επίδραση που θα έχει σε παρακείμενες παραλίες. Υπάρχει μια παροιμία που λέει ότι τα ακριβά έπιπλα τα βάζουμε στην κουζίνα και τα φτηνά στο σαλόνι ή μια άλλη που λέει ότι “κατά τη σάλα είναι και τα έπιπλα”. Φυσικά αναρωτιόνται πολλοί αν υπάρχει κοινή λογική.
Ποιος ή ποιοι το αποφάσισαν; Υπάρχει μελέτη; Είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιοι; Σε αντίστοιχες περιπτώσεις ακούγεται από το Δήμο το γνωστό σλόγκαν “Κάνουμε δημόσια διαβούλευση” γιατί λοιπόν το σοβαρό αυτό θέμα δεν μπήκε σε αυτή τη διαδικασία; Αναλογίστηκε κάποιος το κακό που θα προκαλέσει αυτή η αφαλάτωση; Τελικά θα αμαυρώσει και το καλό που θα κάνει. Δικαίως η αγανάκτηση των δημοτών είναι τεράστια αλλά δυστυχώς μένουν αδρανείς χωρίς στοιχειώδη αντίδραση περιμένοντας μόνο από τους δημοσιογράφους να “βγάλουν το φίδι από την τρύπα”.
Εντύπωση προκαλεί θέση υψηλά ιστάμενου δημοτικού συμβούλου ότι διαφωνεί με την εγκατάσταση αλλά θα ψηφίσει υπέρ της και το συγκεκριμένο θέμα θα περάσει στο δημοτικό συμβούλιο εκφράζοντας τη σιγουριά του ότι θα υπάρξει πλειοψηφία με την συμμετοχή δημοτικών συμβούλων άλλων συνδυασμών που ετοιμάζονται για μεταγραφή αναζητώντας νέα πολιτική στέγη. Βέβαια πολλοί είναι αυτοί οι οποίοι σχολιάζουν ποικιλοτρόπως το γεγονός τονίζοντας ότι όλα γίνονται για πολιτικές σκοπιμότητες και επειδή θα πει κάποιος:
Ωραία ρε φίλε τι πρέπει να γίνει; Θα μείνει το νησί χωρίς νερό; Η απάντηση έρχεται μόνη της. Θα ήμασταν δε ιδιαίτερα ευτυχείς αν μας πληροφορούσαν πότε διαπιστώθηκε αυτή η έλλειψη νερού. Το αναφέρουμε αυτό επειδή στην τριετία της νυν δημοτικής αρχής το νερό δίνεται κάθε 3,4,5 ημέρες ενώ παλαιότερα με την προηγούμενη δημοτική αρχή δινόταν νερό επί καθημερινής βάσεως και μάλιστα χωρίς προβλήματα.
Βέβαια κάποιοι θα πουν πάλι ότι από τότε έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι αφού έχουν αυξηθεί οι παροχές. Η απάντηση βέβαια είναι ότι μήπως παρά τα πλήθη των προσληφθέντων στην υπηρεσία ύδρευσης – γεγονός που ανάγκασε το Δήμο να προβεί σε αύξηση ανταποδοτικών τελών στο τομέα της ύδρευσης – δεν γίνεται σωστά η διανομή του νερού; Αν συμβαίνει αυτό τότε θα θυμηθούμε μια άλλη Ελληνική παροιμία που λέει “ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε”.
Καιρός όμως είναι να περάσουμε από την θεωρία στην πράξη. Έχουμε και λέμε:
Υπάρχει καταρχήν απόφαση του Δ.Σ που δίνει το δικαίωμα στην Ο.Ε να εντάξει το έργο στον προϋπολογισμό; Υπάρχει οικονομοτεχνική μελέτη, μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων ή τα πράγματα έγιναν στη “ζούλα” θυμίζοντας μας την παροιμία “ο,τι πρόλαβε πήρε η νύφη στο μπαστό”; Ακόμη όμως υπάρχει ένας αστάθμητος παράγοντας που αμφιβάλουμε εάν ελήφθη υπόψη. Η υπερχείλιση των λυμάτων της περιοχής Νετιάς από το αντλιοστάσιο που είναι πλησίον του βενζινάδικου της “Ελίν” και το οποίο εκβάλει στην ίδια περιοχή μόλις 150-200 μέτρα από το χώρο που θα αντλείται το νερό. Τι θα γίνει όταν θα έχει πρόβλημα το αντλιοστάσιο, σύνηθες φαινόμενο, και όχι πάντα με ευθύνη του Δήμου και τα λύματα ζωντανά θα πέφτουν στη θάλασσα και ούριου άνεμου επιτρέποντος θα πηγαίνουν κατευθείαν στην είσοδο του νερού της θάλασσας το οποίο θα μετατρέπεται σε πόσιμο;
Άραγε γιατί χρειαζόταν νέα αφαλάτωση; Διαβάστε και βγάλτε συμπεράσματα:
- Σύμφωνα με την Γ.Γ. Αιγαίου η ποσότητα του παραγόμενου νερού από αφαλατώσεις και φράγμα είναι 240.000 κυβικά μέτρα
- Αγορά νερού απευθείας από την kalligan δια μέσου των αφαλατώσεων και του φράγματος 100.000 κυβικά μέτρα
- Γεωτρήσεις Δήμου 200.000 κυβικά μέτρα.
Σύνολο 540.000 κυβικά μέτρα. Αυτή η ποσότητα καταγράφεται στου υδρομετρητές των καταναλωτών; Εισπράττεται το αντίστοιχο και αναλογούν ποσό από το Δήμο; Αναμένονται απαντήσεις από τους αρμόδιους τόσο για αυτά όσο και για το αν υπάρχει έλεγχος στη διανομή του νερού και στον προγραμματισμό καθώς επίσης και αν υπάρχει έλεγχος των υδρομετρητών καταγραφής της ποσότητας του νερού.
Η τοποθέτηση μιας αφαλάτωσης – ακούγεται ότι θα ενοικιαστεί – στο οποιοδήποτε σημείο χρειάζεται μεγάλη προσοχή καθώς και διασφάλιση όλων των προϋποθέσεων κυρίως των περιβαλλοντικών και δεν είναι δυνατόν έτσι ξαφνικά και πιθανόν λόγω ελλιπούς προγραμματισμού να τοποθετείτε αφαλάτωση χωρίς τις προβλεπόμενες αδειοδοτήσεις και όπως προαναφέρθηκε εκτός της ολόκληρης διαδικασίας που απαιτείτε υπάρχει το αλμόλοιπο που θα επιστρέφεται στη θάλασσα.
Το λιμάνι είναι κλειστός χώρος και στη παραλία του Αγίου Θεολόγου κάνουν μπάνιο κάτοικοι και επισκέπτες του νησιού. Θα τους διώξουμε και αυτούς μαζί με τους επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται εκεί;
Η προσφάτως εγκαινιασθείσα αφαλάτωση στο Μαράθι με παραγωγή 30 κυβικών μέτρων νερού τη μέρα ήταν αποτέλεσμα χρονοβόρων διαδικασιών, κυρίως όμως υπήρξε εφαρμογή ασφαλιστικής δικλείδας “Να είναι μακριά από το λιμανάκι και τα καταστήματα”. Πόσο μάλλον η τοποθέτηση μιας μονάδας που από ότι ακούγεται θα είναι μεγάλης παραγωγής και θα τοποθετηθεί στον Πούντο του Φτέρη στο λιμάνι της Πάτμου.
Οι πολιτικοί δεν διακρίνονται για τις εύκολες επιλογές τους, αλλά από τις δύσκολες για τις οποίες και καταξιώνονται. Καλό θα είναι να μην υπάρχει κακός χειρισμός και απουσία οργανωμένης διαχείρισης γιατί αν υπάρχουν έστω και καθ ‘ υποψία εκτός της προχειρότητας σε όλο της το μεγαλείο θα διχάσουν τους κατοίκους – ήδη έχουν ξεκινήσει μουρμούρες με απρόβλεπτες συνέπειες.
Αφήσαμε τελευταίο τον Πρόεδρο του Λιμενικού ταμείου και δημοτικό σύμβουλο κύριο Αντώνη Γαμπιέρη στον οποίον πέφτει το βάρος της εγκατάστασης της αφαλάτωσης αφού θα τοποθετηθεί σε χώρο που ελέγχει το ΔΗ.ΛΙ.ΤΑΠ (Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Πάτμου) και του οποίου είναι πολιτικά προϊστάμενος. Πρόταση και επιθυμία είναι να πάρει μια σαφή θέση προς την θετική επίλυση του προβλήματος αφού σε αντίθετη περίπτωση πιθανόν να φέρει ακέραια την ευθύνη με ότι αυτό συνεπάγεται (η προσπάθεια επικοινωνίας με τον κύριο πρόεδρο λίγο πριν γραφεί το ρεπορτάζ απέβη άκαρπη).