του Νίκου Μελιανού
Όχι μόνο παράθυρο αλλά δίφυλλη ή ακόμη και τρίφυλλη πόρτα έχει ανοίξει το Ελληνικό δημόσιο προς τους Τούρκους με αφορμή και τις διαμαρτυρίες κατοίκων σχετικά με τις ενέργειες που κάνει, αμφισβητώντας αρχικά και διεκδικώντας στη συνέχεια την περιουσία των Αρκιωτών και φυσικά αυτή δεν είναι η πρώτη φορά.
Έτσι έχει ξεκινήσει ένα μπαράζ αγωγών κατά των ανθρώπων που φυλάνε Θερμοπύλες, στην εσχατιά της Ευρώπης ,στους Αρκιούς αδιαφορώντας για τα όποια ατομικά, οικονομικά, εθνικά και όχι μόνο προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Αυτό βέβαια ήταν γνωστό. Εκείνο που προκαλεί εντύπωση και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι η φρασεολογία και η επιχειρηματολογία που χρησιμοποιεί με γλαφυρό τρόπο για να δικαιώσει τις θέσεις του, δε διαφέρει σχεδόν καθόλου από αυτό που λένε οι γείτονες μας ,ότι τα νησιά που είναι απέναντι από αυτούς τους ανήκαν θέτοντας παράλληλα θέμα αποστρατικοποίησης τους.
Φαίνεται λοιπόν ότι το Ελληνικό Δημόσιο διάλεξε την κατάλληλη στιγμή για να αμφισβητήσει την περιουσία τους μαζί με τα συμβόλαια κτήσης τους όμως είναι μαθηματικώς αποδεδειγμένο ότι αν δεν τους δινόταν τα κίνητρα που τους κράτησαν στο νησί και τα οποία τους ζητά να τα επιστρέψουν, αυτοί οι άνθρωποι θα είχαν εγκαταλείψει το νησί με ότι αυτό συνεπάγεται για την Εθνική μας κυριαρχία στο θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου, με την όποια μεταβολή να αποτελεί βούτυρο και μαρμελάδα στο πρωινό των γειτόνων μας!!!!!
Ανεγκέφαλοι , πολιτικάντηδες ,καρεκλοκένταυροι του Αθηνοκεντρικού και όχι του Ελληνικού κράτους οι, οποίοι βγάζουν χαρτουλιέρες με νομοθετικά διατάγματα για να τα εφαρμόσουν οι υφιστάμενοί τους ,γίνονται όλο και πιο επικίνδυνοι για τη δημόσια –Εθνική – ασφάλεια με τέτοιες συμπεριφορές .Αλλά τι να περιμένει κάποιος από ανθρώπους οι οποίοι εσκεμμένα δεν αναγνωρίζουν τα ΧΡΥΣΟΒΟΥΛΑ και την ιστορία της Μονής και οι οποίοι δηλώνουν ανερυθρίαστα ότι αυτά έχουν μόνο ιστορική αξία!!!!!!Φαίνεται ότι αυτά τα….. εμβατήρια τους έμαθαν να λένε .Φυσικά αν είναι έτσι όπως αρκετοί πρεσβεύουν, τότε θα πρέπει να καταργηθεί και το άρθρο 18 του Ελληνικού Συντάγματος το οποίο αναφέρεται στις ιδιοκτησίες της Μονής οι οποίες αποκτήθηκαν δια των Χρυσόβουλων.
Φαίνεται ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει βάλει μυαλό από τα απανωτά δικαστικά χαστούκια που εισπράττει από τη Μονή στη μεταξύ τους διαμάχη για το ιδιοκτησιακό κυρίως όμως επειδή χρησιμοποιεί την ίδια φρασεολογία για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Αναμασημένα επιχειρήματα, παρελκυστική πολιτική, ρηχές θέσεις και προτάσεις οι οποίες δεν έχουν καμία αξία χωρίς πουθενά να αναφέρεται το όνομα της Μονής ως ιδιοκτήτρια σύμφωνα με τα χρυσόβουλα του 1088 Αλεξίου Κομνηνού καθώς και αυτά του 1282 και 1329 των Παλαιολόγων.
Μήπως ήλθε η ώρα να σταματήσουν ορισμένοι να εθελοτυφλούν, να δουν καθαρά και κατάματα την αλήθεια ,να σταματήσουν τα τερτίπια και να αφήσουν το φτωχό κοσμάκη στους Αρκιούς ήσυχο;
Ακόμη οι πάσης φύσεως πολιτικοί και πολιτικάντηδες να μην τάζουν λαγούς με πετραχήλια προεκλογικά αφού το γεγονός αυτό έχει καταστεί αντικείμενο πολιτικών και ψηφοθηρικών σκοπιμοτήτων αφού εκμεταλλεύονται τον πόνο και την αγωνία των κατοίκων.
Μακάρι να λυθεί νομοθετικά το πρόβλημα .Ενέργειες γίνονταν και γίνονται και από ότι ακούγεται ετοιμάζεται νομοσχέδιο για την επίλυση του προβλήματος γεγονός που έκανε αρκετούς να θριαμβολογούν θυμίζοντας μας την παροιμία –ακόμη δεν τον είδαμε και Γιάννη τον βγάλαμε-.
Το ευχόμαστε ολόψυχα. Όμως το πόσο διατεθειμένο φέρεται το Ελληνικό Δημόσιο να λύσει το γρίφο του ιδιοκτησιακού στους Αρκιούς φαίνεται από την περίπτωση της Ψερίμου όπου ακόμη κυνηγά επαγγελματίες που έβαλαν πάγκους για να πωλούν σφουγγάρια στους τουρίστες με την απαγόρευση χρήσης δημόσιων χώρων παρά το γεγονός ότι το νησί ανήκει στο Δήμο Καλυμνίων.
Μάλλον επιδίωξη κάποιων είναι το γεγονός ότι τώρα που οι Αρκιοί αξιοποιήθηκαν και αναπτύχθηκαν να τους ξεπουλήσουν αν δεν το έχουν κάνει ήδη, διώχνοντας τους κατοίκους με το να τους στέλλουν κάθε τρεις και μια στα δικαστήρια με αβέβαια αποτελέσματα και με πολλά έξοδα τα οποία απαιτούνται και τα οποία είναι άγνωστο από πού θα καλυφθούν, το δε ειρωνικό της υπόθεσης είναι τόσο οι Αρκιοί όσο και τα άλλα μικρά νησιά θεωρούνται πρώτης γραμμής αλλά δυστυχώς …..πέμπτης ταχύτητας.
Για να γυρίσομε όμως στις αγωγές κατά των κατοίκων. Και τι δε βρίσκει κάποιος σε αυτές. Μνεία ρυθμίσεων του Οθωμανικού δικαίου ,Οθωμανικός νόμος περί γαιών ,δημόσιες οθωμανικές γαίες-εραζί εμιριέ, μεβκουφέ, μουλκ, τεσσαρούφ, ρεκαμπέ, αρζί μιρί ,σπαθί ,ταπί,χοτζάτιο και το κερασάκι στην τούρτα είναι η αμφισβήτηση των συνόρων , του θαλάσσιου χώρου της πατρίδας μας όπως αυτά έχουν κατοχυρωθεί με διεθνείς και διακρατικές συνθήκες.
Μάλιστα όλοι οι ανιστόρητοι για να δικαιολογήσουν τους ισχυρισμούς τους αναφέρονται στο άρθρο 18 του Ν.3800/1957 βάσει του οποίου παραχωρήθηκαν σε δήμους-κοινότητες δωρεάν νησιά για βόσκηση ζώων. Μάλιστα τονίζουν ότι στην Πάτμο παραχωρήθηκαν οι νησίδες Τραγονήσι το οποίο πήρε το μοναστήρι με δικαστική απόφαση ,Αγία Θέκλα ,Αγιογιωργονήσι, Σκλάβες ,Άνυδρος, παρά τη νήσο Πάτμο και τα νησιά.
Καλόβολος,Ψαθονήσι,Μακρονήσι,Τσούκα,Τσουκάκι,Αβάπτιστο,Σμηνερονήσι,Καμαρονήσι,Σπαλαθονήσι,Αγρελούσα,Μανώλη νησιά παρά το συγκρότημα των νησίδων των Αρκιών οι οποίοι κατοικούνται. Άρα δεν ενδείκνυνται για καλλιέργεια και άρα ανήκουν στο Δημόσιο. Η τοποθέτηση αυτή η οποία εκτός των άλλων είναι ανιστόρητη έχει επιφέρει σημαντικές δικαστικές ήττες στο Ελληνικό Δημόσιο από τη Μονή της οποίας τα κυριαρχικά δικαιώματά της αμφισβητούνται.
Αργά ή γρήγορα θα λήξει η υπόθεση θετικά για κάποιους αρνητικά για κάποιους άλλους και φυσικά αυτοί δε θα είναι ούτε η Μονή ούτε οι κάτοικοι των Αρκιών Αυτοί λοιπόν που θα είναι χαμένοι θα είναι το Ελληνικό δημόσιο και οι πολιτικές του .Ένα δημόσιο που όποτε θέλει αγιάζει και όποτε θέλει ξεπαγιάζει που λέει και η παροιμία. Ένα δημόσιο το οποίο πρέπει να ξεκαθαρίσει το ρόλο τον οποίο πρέπει να διαδραματίσει ειδικά σήμερα που οι καιροί δεν περιμένουν και που τα μηνύματα και οι απειλές των γειτόνων μας βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.
Τώρα χρειάζεται μια παλλαϊκή και, καθολική αντίδραση αποκρούοντας τα εκφραστικά φληναφήματα του γείτονα δίνοντας παράλληλα ένα μάθημα στην ανερμάτιστη πολιτική των ηγεμόνων της γείτονος χώρας. Και η αρχή πρέπει να γίνει με την τόνωση του εθνικού συναισθήματος των ακριτών και όχι την αδιαφορία ή και την εχθρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται μέχρι σήμερα κυρίως στο θέμα των οικοπέδων που πάει να τους φάει.
Και επειδή αρέσκονται στην απέναντι στεριά να αναφέρονται στο 1922, καλό θα ήταν να μας έλεγαν τι θα πάθαιναν αυτοί αν δεν άλλαζε η πολιτική των μεγάλων δυνάμεων που προήλθε από λάθος εκτίμηση και λάθος επιλογές των Ελλήνων πολιτικών της εποχής εκείνης.
Ίσως τα παθήματα να μην έχουν γίνει μαθήματα. Θα πρέπει δε οι αρμόδιοι να θυμούνται-αν όχι θα τους το θυμίσομε εμείς- ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται τη πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα όπως είπε ο Καρλ Μαρξ .Κλείνοντας καλό θα είναι να θυμούνται ορισμένοι τη θέση του Ουίνστον Τσόρτσιλ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΟΨΙΣΤΕΙ ΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΕΝΑ ΕΘΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΔΥΝΑΤΟ.
Υ.Γ. Τη στιγμή που γραφόταν το άρθρο, περίπου 11.00 το βραδύ της Τετάρτης μας πληροφόρησαν ότι ψηφίστηκε διάταξη νόμου με την οποία ρυθμίζεται το θέμα των αγωγών του Δημοσίου κατά των κατοίκων των Αρκιών . Οι προυποθέσεις όμως είναι πολύ αυστηρές και δεν ξέρομε αν ευνοούν την προσδοκία.
Χαιρετίζομε όμως αυτήν την εξέλιξη ,περιμένομε όμως τις λεπτομέρειες γιατί πάντα με την ίδια πηγή δεν αναφέρεται κάτι σχετικό με το ιδιοκτησιακό καθώς και για τη σχέση Μονής, Δήμου και Κράτους κάτι που σημαίνει ότι η Μονή της Πάτμου έχει ακόμη να ανέβη το δικό της Γολγοθά.
Και αυτό είναι που φοβίζει!!!!
