Φωτό: Aπό το κουτσούρεμα των δένδρων στην Πάτμο.
Βάναυσο μέτρο η κλάδευση των δέντρων στις πόλεις-Ημερίδα στην Παιδαγωγική σχολή
«Βάναυση επέμβαση» που προκαλεί πολλές φορές ανεπανόρθωτες ζημιές και οδηγεί νωρίτερα στο θάνατο, αποτελεί το κλάδεμα των δέντρων που εφαρμόζεται σε όλους τους δήμους του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης.
«Κλάδευση θα πρέπει να διενεργείται μόνον όταν αυτή είναι απαραίτητη. Η απομάκρυνση ζωντανών κλαδιών από ένα δένδρο οδηγεί στην καταπόνησή του αφού με τον τρόπο αυτό απομακρύνεται μεγάλη ποσότητα συσσωρευμένης ενέργειας» εξηγεί ο Θεοχάρης Ζάγκας, αναπληρωτής καθηγητής δασοκομίας της Σχολής Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ., πρόεδρος της Ελληνικής Δασολογικής Εταιρείας και αντιπρόεδρος του σωματείου «Φίλοι του Πρασίνου Θεσσαλονίκης».
Με αφορμή την ομιλία του σε ημερίδα με θέμα «Η φύση στην πόλη ως πλαίσιο και εργαλείο εκπαίδευσης για το περιβάλλον και την αειφορία» που διοργανώνει το απόγευμα η Παιδαγωγική Σχολή του Α.Π.Θ., ο κ. Ζάγκας σημειώνει ότι η κλάδευση των δένδρων, των πάρκων και των δενδροστοιχιών, δεν αποτελεί τον κανόνα αλλά την εξαίρεση στα πλαίσια της ορθολογικής και επιστημονικά βασισμένης διαχείρισης του αστικού πρασίνου. «Διαφορετικά, αυτή αποτελεί εγκληματική πράξη επί «πληρωμή» κατά των δένδρων και ως εκ τούτου κατασπατάληση πόρων οι οποίοι είναι απαραίτητοι για άλλες προτεραιότητες» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, κάθε φορά που πρόκειται να κλαδευτεί ένα δένδρο θα πρέπει να υπάρχει πλήρης αιτιολόγηση και να είναι ξεκάθαρος ο σκοπός της κλάδευσης. Διαφορετικά κακοποιούνται χωρίς λόγο τα δένδρα και η συγκεκριμένη εργασία, ενώ δεν εξυπηρετεί τα δένδρα της πόλης, εξυπηρετεί τα μέσα υλοποίησής της.
«Από τη στιγμή ωστόσο που κάποιο δένδρο επιβάλλεται να κλαδευτεί θα πρέπει αυτό να γίνει κατά τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να μη ζημιωθεί το ίδιο, να μη χάσει μεγάλη ποσότητα ζωντανών κλαδιών και η εργασία αυτή να γίνει από ειδικευμένο προσωπικό και κατά τον πιο οικονομικό τρόπο» διευκρινίζει.
Όπως αναφέρει στην εισήγησή του, ο ρόλος των δένδρων στον αστικό χώρο είναι γνωστός από την αρχαιότητα. Οι Αιγύπτιοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Ασσύριοι, οι Πέρσες, οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι, χρησιμοποιούσαν τα δένδρα στις πόλεις, για αισθητικούς, θρησκευτικούς και λειτουργικούς σκοπούς με τη μορφή δενδροστοιχιών, ιερών αλσών αλλά και διακοσμητικών και λειτουργικών στοιχείων στους κήπους των σπιτιών και των επαύλεων.
Τα δένδρα ανήκουν στα αρχέτυπα των πανάρχαιων συμβόλων της ανθρωπότητας, αντικείμενα λατρείας, θρησκευτικών ιδεών και μύθων αλλά και σημαντικά στοιχεία στη θρησκευτική και κοινωνική ζωή όλων των λαών.
Η χρήση δένδρων στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις με τη μορφή πάρκων και δενδροστοιχιών αποτελεί πλέον τον κανόνα. Αυτό γίνεται αφενός για αισθητικούς λόγους και αφετέρου για λειτουργικούς λόγους. Ειδικά για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας, τα δένδρα αποτελούν μεγάλες φυσικές κλιματιστικές «συσκευές».
«Είναι χαρακτηριστικό», υπογραμμίζει ο κ.Ζάγκας, «ότι οι κάτοικοι της οδού Βαφοπούλου δεν χρησιμοποιούν κλιματιστικά μηχανήματα χάρη στα γιγάντια πλατάνια τα οποία φυτεύτηκαν πριν 45 περίπου χρόνια και φθάνουν σε ύψος τα 25 μέτρα!».
