Αν και ημερολογιακά το καλοκαίρι είναι προ των πυλών, μία-μία οι παραλίες της Πάτμου αν όχι τις καθημερινές, τα Σαββατοκύριακα και τις γιορτές κατακλύζονται από τους κατοίκους και όχι μόνο, οι οποίοι αναζητούν διαλείμματα δροσιάς κάνοντας μερικές βουτιές στις αγκάλες του Ποσειδώνα.
Όμως όπως κάθε χρόνο, ειδικά τέτοια εποχή, έτσι και φέτος, έχουν αρχίσει οι παρεξηγήσεις και αυτό συμβαίνει εξαιτίας του γεγονότος ότι κάποιοι ιδιοκτήτες των συμπαθών τετράποδων φίλων του ανθρώπου, τα φέρνουν στην παραλία, κινούνται και κάνουν μπάνιο με τους λουόμενους μικρούς και μεγάλους, αφοδεύουν στην άμμο, με ότι αυτό συνεπάγεται και ήδη άρχισαν τα όργανα, με τις διαμαρτυρίες των λουομένων.
Έχουν προκληθεί εντάσεις και αυτό επειδή στον ίδιο χώρο παίζουν μικρά παιδιά τα οποία μη γνωρίζοντα, τα περιττώματα τους εν είδει “μπομπονιέρας” που υπάρχουν στην παραλία παίζουν με αυτά εισπράττοντας του κόσμου τα μικρόβια, αφού δεν τα γνωρίζουν.
Η αγανάκτηση των λουομένων μεταφέρεται στο Αστυνομικό Τμήμα, στο Λιμεναρχείο και στο Δήμο και απ’ ότι μας πληροφόρησαν, υπάρχει μετάθεση ευθυνών. Παρουσιάζεται δε το φαινόμενο, αντί να διαμαρτύρονται έντονα οι λουόμενοι θίγονται περισσότερο οι ιδιοκτήτες των τετραπόδων.
Τα ζώα έχουν και αυτά δικαιώματα, όμως οι ιδιοκτήτες τους έχουν υποχρεώσεις και κάποια από αυτές είναι να συλλέγουν από κοινόχρηστούς χώρους τα περιττώματά τους. Άραγε, πόσοι το κάνουν αυτό;
Τί λέει όμως το νομοθετικό πλαίσιο για τη συγκεκριμένη περίπτωση; Κατ’ αρχήν θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι υφίσταται διαφορά ανάμεσα στο γεγονός να είναι μαζί μας ο σκύλος μας στην παραλία και στο γεγονός ο σκύλος μας να κολυμπήσει μαζί μας.
Ο Γενικός Κανονισμός Λιμένα, άρθρο 230 παρ. ιζ’ και η εγκύκλιος Μ.Φ 2119.4/3/06/16.6.2006 προβλέπουν ότι:
«Το λούσιμο οικόσιτων ζώων στη θάλασσα απαγορεύεται σε χώρο λουομένων και η ύπαρξη λουομένων σε μία θαλάσσια περιοχή αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για το χαρακτηρισμό της περιοχής ως χώρο λουομένων.
Επιτρέπεται η παρουσία ζώων σε κοινόχρηστους χώρους, όπως οργανωμένες ή μη παραλίες, αρκεί να κυκλοφορούν με λουρί και ο ιδιοκτήτης τους να έχει διαθέσιμο ανά πάσα στιγμή το βιβλιάριο υγείας. Για μπάνιο στη θάλασσα επιτρέπεται μόνο σε ερημικές παραλίες με τον ιδιοκτήτη να συνοδεύει πάντα το σκύλο και να τον απομακρύνει από τη θάλασσα εάν ακουστεί το οποιοδήποτε παράπονο από λουόμενο. Για βεβαίωση παραβάσεων αρμόδιο όργανο είναι οι αστυνομικές αρχές για τις παραλίες στη στεριά και για τη θάλασσα το Λιμεναρχείο (άρθρο 3, παρ.1 περ. β ν.δ. 444/1970) ενώ τα πρόστιμα ποικίλουν από 50 ευρώ έως 150 ευρώ και με τα σκυλιά να είναι κοινωνικοποιημένα ώστε να μη δημιουργούν προβλήματα».
Μετά τα παραπάνω εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι δεν έχω κάποιο ζώο απλά κάνοντας το “κομμάτι μου” ή προκαλώντας με τη συμπεριφορά μου. Πρώτιστα σημαίνει σεβασμός. Γιατί αυτό που θα αποδώσεις αυτό σε τελική ανάλυση θα εισπράξεις. Και είναι κάτι που το οφείλεις και στον εαυτό σου ως φιλόζωος ιδιοκτήτης και στο συμπαθέστατο τετράποδο που σου κάνει παρέα και που πιθανόν να μη συμφωνεί με τις όποιες ιδιοτροπίες που εσύ μπορεί να έχεις. Ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόμαστε στα τετράποδα και στους γύρω μας δείχνει τον πολιτισμό μας. Εκτός αν νομίζουμε ότι κρατώντας ένα λουρί που το συνδέει με ένα τετράποδο σκυλί είναι ικανό να μας εντάξει στη μεγάλη κατηγορία των φιλόζωων. Κούνια που τους κούναγε.
Όπως όμως λέει και ο σοφός λαός:
Θέλεις σκύλο: Απόδειξε ότι αξίζει να τον έχεις!!