patmosweb330

elin330

aegeanlab

Highlights

Συζήτηση μ’ έναν γραφικό Πατινιώτη «ξαλαφρώνεις μ’ ένα κομματάκι ευτυχία,,,

PERIKLHS ELIA

Λέει ο Περικλής απ’ την Εληά,  στην Σ. Μουλιάτη, στο περιοδικό ΠΑΤΜΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ Ιούνιος 1972.  

Η φυσιογνωμία του, πολύ συμπαθητική, τα ψαρά του μαλλιά, έρχονται σε αντίθεση με το κοκκινομελάχροινο πρόσωπό του, που είναι όλο υγεία.

Όλοι χαίρονται την παρέα του, γιατί παρ’ όλη την αγραμματοσύνη του, ξέρει να μιλάει και να αφηγείται ωραίες ιστορίες, και περιστατικά που έζησε.

Ο Περικλής, από την Εληά (τοποθεσία της Πάτμου πέρα από το Διακόφτι), περιορισμένος, σα σύνορα της Πάτμου, στα σαράντα εφτά του χρόνια απόθεσε στην ψυχή του εντυπώσεις και εντυπώσεις από τα πελώρια κύματα που χτύπαγαν τα πλευρά της Βιτσιλιάς – και τις αγκαλιές της Εληάς.

Ο Περικλής αρχίζει την αφήγησή του:
Σταύρωσε το ένα πόδι πάνω στ’ άλλο και με μάτια που αστράφτουν μας μεταφέρει σε χειμώνα καιρό, στο σπίτι του στην Εληά.

 

«Ήτανε Μεγάλη Σαρακοστή. Εδώ και πολλές μέρες παρ’ ούλες τις προσπάθειές μου, περιδιαβαίνοντας τα αγκαλιάσματα στις ακρογιαλιές δεν εύρισκα κανένα κομμάτι ξύλο, για την φωτιά. Αυτήν την εσπέρα της Μεγάλης Σαρακοστής, ξάπλωσα νωρίς, αλλά την νύχτα ταράχτηκα από ένα όνειρο:
Μια ωραία κοπέλα, με ένα ποτήρι νερού κρασί με πλησίασε και μου είπε: Αυτό παλικάρι μου είναι προορισμένο για σένα.
Εγώ ήπια το κρασί, αλλά από κείνη τη στιγμή έχασα τον ύπνο μου… Αγάλια – αγάλια ντύθηκα και πήρα τον δρόμο, σαν και τις άλλες μέρες, για κανένα κομμάτι ξύλο, αρχίζοντας από την Βιτσιλιά, του Αθερίνου και φτάνοντας μέχρι το Πρασόβουνο.
Δυστυχώς παρ’ ότι ο ήλιος βγήκε, κανένα κομμάτι ξύλο δεν φάνηκε πουθενά. Ήμουνα απογοητευμένος και ήσερνα τα πόδια μου κουρασμένος. «Παναγία μου έλεγα, γιατί με παιδεύεις έτσι δα;» Ακόμα δεν ήτανε να φτάσω στο νερό της Καρατσινιάς, βλέπω προς Καρβουνόλακο κάτι να ξεχωρίζει.
Φτάνοντας κοντά σ’ ένα αβάλι βλέπω κι εγώ, μια μεγάλη μπάλα από μπαμπάκι. Ε, τι να σας πω, τρελάθηκα από την χαρά μου. Μου ‘φυγε κι η κούραση, μου ‘φυγε κι η στενοχώρια, ούλα μπροστά μου ήτονε όμορφα. Μου φάνηκε πως ο ήλιος ήτονε πιο φωτεινός. «Δόξα να ‘χεις Χριστέ μου και Παναγιά μου. Μπαμπάκι είναι, φίνο μπαμπάκι». Τώρα πρέπει να το κουβαλήσω. Ήτονε όμως πολύ βαρύ και μόνος μου είναι αδύνατο. Ανέβηκα λοιπόν στην Εληά και παίρνω μαζί μου τον Δημήτρη τον Φέγγαρο. Ο καιρός ήτονε προβέζα – είχε και μια πυκνοθάλασσα φοβερή. Η βάρκα που είχαμε για να κουβαλήσουμε το μπαμπάκι, σαν καρυδότσουφλο, ανεβοκατέβαινε, νεπλωρισμένη απάνω στην μεγάλη θάλασσα της Όστριας . Παρά τις σπηλιάδες και τα καμαρικά της θάλασσας, βάλαμε το μπαμπάκι μέσα και πλώρη για την Εληά. Η μητέρα μου, ήτονε γεμάτη χαρά. Ύστερα από τόσο παιδεμό, μια πελώρια μπάλα μπαμπάκι στριμώχτηκε στο σπίτι μας.

 

Ο Περικλής Μελιανός τέλειωσε την αφήγησή του και βαθειά ικανοποίηση χαράχτηκε στο πρόσωπό του.
"Ξέρεις πόση ανακούφιση φέρνει η χαρά; Α, τι να σου πω! Ξαλαφρώνεις μ’ ένα κομματάκι ευτυχία. Νιώθεις άλλος άνθρωπος".

 

Δεν μου λες, Περικλή, τον ρωτάω, είσαι ευχαριστημένος μ’ αυτή την γραφική ζωή που κάνεις; 

 

Ευχαριστημένος; Ευτυχισμένος να λες μου απάντησε:  Εγώ αν δεν πάρω βόλτα κάθε μέρα όλα τα αγκαλιάσματα της θάλασσας, θαρρώ πως η μέρα μου πήγε τζάμπα. Μετά και τα χωράφια, έχουνε κι αυτά τη δουλειά τους. Θέλουνε καλλιέργεια. Με βοηθάει κι ο αδελφός μου ο Αποστόλης. Τα βραδάκια το καλοκαίρι κατεβαίνω στην Σκάλα με τα πόδια.

 

Καλά και πως κάνετε τον χειμώνα, που οπωσδήποτε βρέχει και κάνει κρύο εκεί στην ερημιά; τον ρωτάω.

 

Α, κι αυτό το ‘χουμε λύσει. Κάνουμε την κουμπάνια μας για τις μέρες του χειμώνα και δεν δυσκολευόμαστε σε τίποτε. Τον χειμώνα είναι πολύ ωραία εκεί στην Εληά. Τα κλαδιά μυρίζουνε και πραγματικά, δεν σου κάνει ο νους σου, να ξεμυτίσεις.

Ο Περικλής, από την γνήσια φυσική ζωή που κάνει, από το περπάτημα και από την άκακη καρδιά του, θα ζήσει  όπως δήλωσε πολλά χρόνια.


 Γιατί πας με τα πόδια στην Εληά, ενώ θα μπορούσες να πας μέχρι τη Χώρα με το λεωφορείο ; τον ρωτάω 


Δεν μπορώ δυστυχώς με το λεωφορείο. Ζαλίζομαι. Αυτός ο θόρυβος που κάνει με ανακατώνει. Δόξα το Θεό, έχω τα πόδια μου!


Περικλή, σ’ ευχαριστώ πολύ γι’ αυτά που μου είπες. Και σου εύχομαι να μη γεράσεις ποτέ.

Αναζήτηση

like us on facebook

Πρωτοσέλιδα


Google translate

enfrdeitptrues

PATMOS RADIO 91

Δείτε επίσης

patmosnewsbanner01

dimotikos

Μέλος του

aegeanmedia

editorial2ed

banner2019

rent KATERINA WEB

H MAGEIA WEB 2s

rent KATERINA WEB

keridis-sima

patmosmonastery

Έντυπα

1111

Copyright Warning

copyscape-banner-white-160x56
Protected by Copyscape

Η αναπαραγωγή / αναδημοσίευση άρθρου ή περιεχομένου είναι ευπρόσδεκτη εάν συνοδεύεται με το hyperlink www.patmostimes.gr