ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το νερό στην Πάτμο είναι χρόνιο και κρίσιμο θέμα. Δεν “ανακαλύφθηκε” σήμερα. Ακριβώς γι’ αυτό χρειάζεται σοβαρή δουλειά, πραγματικά δεδομένα, και επιλογές που να βγαίνουν οικονομικά και ενεργειακά, χωρίς να δυσφημίζεται το νησί και χωρίς θεατρινισμούς.
Η Δημοτική Παράταξη «Όλοι Μαζί για την Πάτμο» ενημερώνει τους δημότες για τα πραγματικά δεδομένα που προέκυψαν στη Δημοτική Επιτροπή, όταν συζητήθηκε και εγκρίθηκε η αποστολή του «Ολιστικού Σχεδίου Διαχείρισης Υδατικών Πόρων» ως πρόταση χρηματοδότησης.
1) Αξιοπιστία: σε “σχέδιο Πάτμου” είχαν μπει τοπωνύμια άλλου νησιού
Στο κείμενο που πήγε προς έγκριση υπήρχε πίνακας “Αντλιοστάσια Δήμου Πάτμου” όπου αναφέρονταν ως θέσεις: Απέρι, Πηγάδια, Πυλές, Μενετές, Μεσοχώρι, Όλυμπος–Διαφάνι, Όλυμπος.
Αυτό δεν είναι Πάτμος αλλά τοπωνυμία της Κάρπαθου.
Το συγκεκριμένο λάθος επισημάνθηκε μέσα στη συνεδρίαση από τον επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης “Όλοι Μαζί για την Πάτμο”, πρώην Δήμαρχο Πάτμου, κ. Λευτέρη Πέντε, από τη θέση της αντιπολίτευσης, κατατέθηκε γραπτώς και καταγράφηκε ότι απαιτούνται διορθώσεις.
Συμπέρασμα απλό: αν ένα τέτοιο λάθος πέρασε σε κείμενο που πάει για Υπουργείο, τότε χρειάζεται έλεγχος αξιοπιστίας σε όλο το σχέδιο, όχι “μπάλωμα” σε μία σελίδα.
2) “Ολιστικό” χωρίς καθαρό ισοζύγιο νερού δεν στέκει. Ένα σοβαρό σχέδιο οφείλει να απαντά καθαρά:
• πόσο νερό μπαίνει στο σύστημα (ανά πηγή),
• πόσο φτάνει στους καταναλωτές,
• πόσο χάνεται (διαρροές/μη καταγραφή).
Όταν δεν υπάρχουν πλήρη στοιχεία παραγωγής (π.χ. από γεωτρήσεις) και όταν η πραγματικότητα δείχνει ότι τιμολογείται λιγότερο από το μισό (50%) της ποσότητας που παράγεται, τότε η συζήτηση για νέες μεγάλες “παραγωγές” είναι επικίνδυνη: μπορεί απλώς να παράγουμε περισσότερο νερό για να χάνεται περισσότερο.
3) Λάθος κατεύθυνση: από διαχείριση και μείωση απωλειών, πάμε κατευθείαν σε πανάκριβη υπερπαραγωγή
Το σχέδιο οδηγεί σε επιλογές μεγάλων μονάδων παραγωγής και νέων υποδομών. Αυτό όμως, χωρίς πρώτα να έχει λυθεί το βασικό (μετρήσεις–απώλειες–είσπραξη), μετατρέπεται σε φαύλο κύκλο:
παράγω ακριβότερα → καίω περισσότερη ενέργεια → πληρώνω περισσότερα → αλλά δεν εισπράττω/δεν μετρώ/χάνω.
Και εδώ είναι το κρίσιμο: δεν είναι μόνο τεχνικό θέμα. Είναι θέμα οικονομικής και ενεργειακής επιβίωσης της υπηρεσίας νερού. Δεν λέμε “όχι” στις μονάδες παραγωγής νερού. Λέμε “ναι” στις λύσεις που πατούν σε πραγματικά δεδομένα και που αντέχουν οικονομικά και ενεργειακά. Πρώτα σωστός σχεδιασμός και έλεγχος του δικτύου, μετά επενδύσεις, όχι το ανάποδο.
4) 18,7 εκατ. ευρώ χωρίς πλήρη τεκμηρίωση και με “θολά” κονδύλια δεν περνάνε ως αυτονόητα
Στο τέλος του σχεδίου εμφανίζεται συνολικό κόστος περίπου 18,7 εκατομμύρια ευρώ.
Με τέτοιους αριθμούς, οι δημότες δικαιούνται να γνωρίζουν:
• ποια έργα μπαίνουν πρώτα και γιατί,
• ποιο είναι το ετήσιο λειτουργικό κόστος (ρεύμα/συντήρηση),
• ποιο είναι το κόστος ανά κυβικό (€/m³),
Δεν είναι “λεπτομέρειες”. Είναι το ελάχιστο για να μην πληρώνει ο Δήμος πανάκριβα μια λύση που δεν αντέχεται.
5) Η οικονομική πραγματικότητα είναι ήδη οριακή: υπάρχει υπηρεσιακά καταγεγραμμένο έλλειμμα -627.535 €
Και εδώ είναι το πιο σοβαρό σημείο, που δεν επιδέχεται ωραιοποίηση:
Σε υπηρεσιακή εισήγηση για Ύδρευση–Άρδευση–Αποχέτευση καταγράφεται έλλειμμα ισοσκέλισης -627.535 ευρώ, με αναφορές σε υψηλά κόστη παραγωγής και λειτουργίας (ενέργεια/συντηρήσεις/δίκτυο).
Άρα, όταν η υπηρεσία ήδη “μπαίνει μέσα”, η λύση δεν μπορεί να είναι μόνο “παράγω περισσότερο”.
Πρέπει πρώτα να εξασφαλιστεί ότι το σύστημα:
• μετράει σωστά,
• μειώνει απώλειες,
• τιμολογεί και εισπράττει,
και μετά προχωρά σε επεκτάσεις παραγωγής που να βγαίνουν και στην τσέπη και στο ενεργειακό κόστος.
Και κάτι ακόμη ουσιαστικό: η σημερινή διοίκηση παρέλαβε ήδη υπογεγραμμένη σύμβαση τηλεμετρίας ύδρευσης εδώ και περίπου δύο χρόνια. Αν είχε υλοποιηθεί έγκαιρα, σήμερα θα είχαμε πραγματική εικόνα “από την πηγή μέχρι τον καταναλωτή”: παραγωγή, δεξαμενές, ζώνες, γεωτρήσεις, απώλειες.
Το έργο αυτό σχεδιάστηκε και δημοπρατήθηκε με ανοιχτό διεθνή διαγωνισμό, μέσω του εθνικού προγράμματος “Αντώνης Τρίτσης”, πέρασε προσυμβατικό έλεγχο από το Ελεγκτικό Συνέδριο, και δεν αφορούσε μόνο προμήθεια: περιλάμβανε προμήθεια και τοποθέτηση του συστήματος τηλεελέγχου/τηλεχειρισμού–τηλεμετρίας και των μετρητών στο συμβατικό κόστος.
Στην επικαιρότητα έχει ανοίξει έντονα η συζήτηση για προμήθειες και κοστολογήσεις σε υδρομετρητές. Σε τέτοια έργα δεν χωρούν σκιές και απευθείας αναθέσεις αλλά μόνο ανοιχτοί διαγωνισμοί, έλεγχοι νομιμότητας και πλήρης τεκμηρίωση κόστους.
Το επιπλέον στοιχείο που δείχνει αποσπασματικότητα και όχι ενιαία στρατηγική: ο Γροίκος εκτός σχεδίου
Την ίδια στιγμή που το κείμενο βαφτίζεται “ολιστικό”, η διοίκηση κινείται παράλληλα με άλλη διαδικασία για παραχώρηση χώρου στον Γροίκο για νέα μονάδα παραγωγής, η οποία δεν αποτυπώνεται ως μέρος του επίσημου “ολιστικού” σχεδίου.
Αυτό δείχνει ότι δεν υπάρχει ένα ενιαίο σχέδιο, αλλά κινήσεις “κομμάτι–κομμάτι”, χωρίς συνολική εικόνα.
Η Δημοτική Παράταξη «Όλοι Μαζί για την Πάτμο» δεν είναι απέναντι στη χρηματοδότηση και στα έργα. Είναι απέναντι στην προχειρότητα.
Το νερό δεν σηκώνει “κείμενα για Υπουργείο” με λάθος νησί μέσα, ούτε σηκώνει επιλογές που μπορεί να οδηγήσουν τον Δήμο σε μόνιμη οικονομική και ενεργειακή αιμορραγία.
Θα συνεχίσουμε θεσμικά, με έλεγχο και στοιχεία, ώστε οι λύσεις για το νερό να είναι αληθινές, βιώσιμες και υπερασπίσιμες.
«Το νερό δεν σηκώνει “ολιστικά” σχέδια που ολισθαίνουν ούτε σε λάθη, ούτε σε ασάφειες, ούτε σε πανάκριβες επιλογές χωρίς τεκμηρίωση.»
Δημοτική Παράταξη «Όλοι Μαζί για την Πάτμο»