ΤΟ ΑΣΑΦΕΣ ΚΑΘΕΣΤΩΣ
Στη ΠΑΤΜΟ το έτος 1995 έπειτα από Υπουργική απόφαση [ΦΕΚ/Β/239/20-3-1995] έχουν θεσπιστεί ζώνες απολύτου προστασίας Α [αδόμητες] .
Επίσης έχουν καθορισθεί Ζ.Ο.Ε Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου με το ΦΕΚ 621/Δ/1-8-2001 κατόπιν Προεδρικού Διατάγματος πού καθορίζουν κατώτατο όριο κατάτμησης και λοιπών όρων και περιορισμών δόμησης στην εκτός εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών προϋφιστάμενων του έτους 1923.
Για να καθορισθεί το προαναφερόμενο Προεδρικό διάταγμα ελήφθησαν υπόψη όπως αναφέρεται σ΄αυτό ως όφειλαν όλες μα όλες οι προτάσεις και οι παρεμβάσεις των υπηρεσιών των υπουργείων της τότε Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης όπως και Υπουργείου Γεωργίας καθώς επίσης το 80445/7.7.1992 έγγραφο του Υπουργείου Γεωργίας και το σχετικό πρακτικό της Ε.Ν.Ε. Δωδεκανήσου.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η Γεν. Δ/νση Δασών ανήκει στο Υπουργείου Γεωργίας που σήμερα έχει μετονομαστεί σε Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης!!!.
Όπως καλώς όλοι γνωρίζουμε ολόκληρο το νησί της Πάτμου δεν ήταν ποτέ στην κατηγορία των δημοσίων γαιών (μιρί ή εμιριέ) αλλά ήταν και είναι ΜΟΥΛΚ δηλαδή ακίνητα ελευθέρας κυριότητος, πλήρους και τελείας ιδιοκτησίας κτήματα, (ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ: Το ισχύον εν ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩ ΔΙΚΑΙΩ παρ.84). Διότι ολόκληρη ή νήσος είχε περιέλθει προς τον τότε μοναχό και ιδρυτή της Μονής Πάτμου Όσιο Χριστόδουλο, διά χρυσόβουλου λόγου του αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ του Κομνηνού το 1088 μ.Χ. η οποία ιδιοκτησία είχε δοθεί εις αυτόν «μετά πάσης αυτής περιοχής και διακρατήσεως, συ καιρικώς, συ δέ χρόνοις» ή παρά τούτου ενεγερθησομένη εν ή νήσω Πάτμο Μονή ατελώς, αβαρώς, κυρίως και αυθεντώς, αναφαιρέτως τε και αιωνίως» (Βλ. 1931, επιμελεία Ι-Π. Ζέπου, σελ. 315).
Η παραπάνω κυριότητα της Ιεράς Μονής Πάτμου επί των ακινήτων της έχει αναγνωρισθεί διά των παραχωρηθέντων προνομίων υπό το Μωάμεθ του Πορθητού και των μετά ταύτα Σουλτάνων, οι οποίοι διά βερατίων που είχαν παραχωρηθεί στον εκάστοτε Πατριάρχην αναγνώριζαν τα αρχικά παραχωρηθέντα προνόμια ή Εκκλησία (Βλ. κείμενα τριών βερατίων, εκ των οποίων το ένα έχει εκδοθεί μετά την δημοσίευση του Χάττι-Χουμαγιούν έτους 1856, όσο δε αφορά τα δικαιώματα της Μονής επί της Εκκλησιαστικής περιουσίας, βλέπ. Θέμιδι ΛΓ’ σελ. 158-160).
Έχει γίνει όρθώς κατά την άποψή μου δεκτόν νομολογικώς, ότι τά έν Πάτμω ανωτέρω δωρηθέντα ακίνητα κτήματα είναι κτήματα καθαρής Ιδιοκτησίας (μούλκ), στα οποία δεν έχει εφαρμογή ό περί γαιών νόμος τής Οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία κυριότητα έχει αναγνωρισθεί υπό τού άρθρου 5 Οθωμανικού Αστικού Κώδικα , όπως επίσης η παραπάνω περιουσία έχει αναγνωρισθεί και επί των Ιταλικών Αστικών Κωδίκων .
Άπαντα τα ανωτέρω αποτελούν νομίμους τίτλους κατά το Αρθρον 2137 Ι.Α.Κ. τού 1865 σε συνδυασμό με το άρθρο 252 των μεταβατικών διατάξεων τού Ιταλικού Αστικού Κώδικα του 1942 και είναι καθαρής Ιδιοκτησίας (μούλκ).
Επίσης με το άρθρο 18 παρ.8 τού Συντάγματος τού έτους 1975, η ακίνητη περιουσία της Iεράς μονής τού αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο, κατοχυρώνεται Και συνταγματικά και αναφέρεται ότι: «Δεν υπόκεινται εις απαλλοτρίωση η αγροτική ιδιοκτησία των Σταυροπηγιακών Ιερών Μονών τής Αγίας Αναστασίας τής Φαρμακολύτρας εν Χαλκιδική, των Βλατάδων εν Θεσσαλονίκη και του Ευαγγελιστού Ιωάννη τού Θεολόγου εν Πάτμω, εξαιρουμένων των μετοχίων» .
Δηλαδή: όλες οι ιδιοκτησίες στην ΠΑΤΜΟ είναι καθαρής Ιδιοκτησίας (μούλκ), στα οποία δεν έχει εφαρμογή ό περί γαιών νόμος τής Οθωμανικής αυτοκρατορίας, πράγμα πού έχει αναγνωρισθεί υπό τού άρθρου 5 Οθωμανικού Αστικού Κώδικα , όπως επίσης η παραπάνω περιουσία έχει αναγνωρισθεί και επί των Ιταλικών Αστικών Κωδίκων, δηλαδή το δημόσιο δεν έχει κανένα δικαίωμα στα ακίνητα της ΠΑΤΜΟΥ εξάλλου αυτό προκύπτει ότι στα ακίνητα του νησιού της ΠΑΤΜΟΥ ουδέποτε υπήρχαν ΤΑΠΙΑ ή Τουρκικά έγγραφα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (βλέπε βιβλία δημογεροντίας Πάτμου) όπως σε άλλα νησιά γιατί δεν ήταν ποτέ στην κατηγορία των δημοσίων γαιών (μιρι ή εμιριέ) .
Η δασική υπηρεσία Δωδεκανήσου όπως πληροφορήθηκα και διαπίστωσα εδώ και αρκετό καιρό, αρμόδια κατ’ άρθρον 14 Ν.998/79 για την έκδοση πράξεων χαρακτηρισμού δασικών ή μη εκτάσεων της Νήσου Πάτμου χαρακτηρίζει ανεξαρτήτως του τίτλου κτίσεως αυτών αρκετά ακίνητα στην Πάτμο ως χορτολιβαδικά ή δασικά στα οποία ψευδώς αναφέρεται ότι αυτά κατά τεκμήριο ανήκουν εις το Ελληνικό Δημόσιο!!!, πρέπει να σημειωθεί ότι η παραπάνω βεβαίωση (χαρακτηρισμός) είναι απαραίτητη προϋπόθεση κατά τις πολεοδομικές διατάξεις για την έκδοση αδείας οικοδομής στις εκτός ρυμοτομικού σχεδίου κτηματικές περιοχές, παρεμποδίζεται έτσι κατά αυτόν τον τρόπο τους ιδιοκτήτες η ανοικοδόμηση των ιδιοκτησιών τους και παραβιάζοντας κατά αυτόν τον τρόπο όλα τα προαναφερόμενα, έτσι οι παραπάνω αποφάσεις πού λαμβάνονται εξαρτώνται αποκλειστικά από τη βούλησή της δασικής υπηρεσίας (Δασάρχη) και ενώ με τα προελεγχθέντα το Ελληνικό Δημόσιο οφείλει και έχει υποχρέωση να παύσει να διαταράσσει στην άσκηση των δικαιωμάτων της κυριότητας των ιδιοκτητών στα ακίνητα της Πάτμου ως ιδιοκτησίες (ΜΙΟΥΛΚ), και παρεμποδίζεται τόσο η καλλιέργεια όσο και η ανοικοδόμηση σ’ αυτά εξ αιτίας των αποφάσεων τις οποίες λαμβάνουν υπερβαίνοντας τις αρμοδιότητες τους ως τυγχάνοντες μόνοι καθ’ ύλη και κατά τόπο αρμόδιοι κατ’ άρθρο 14 Ν.998/79 για την έκδοση πράξεων χαρακτηρισμού δασικών ή μη εκτάσεων παραβαίνοντας προφανώς τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα ( άρθρο 259 του ΠΚ) με πράξεις που συνιστούν κατά εξακολούθηση παράβαση των καθηκόντων της υπηρεσίας τους βλάπτοντας κατά αυτόν τον τρόπο τους ιδιοκτήτες να λάβουν από την αρμόδια Πολεοδομία την σχετική οικοδομική άδεια, επιφέροντας έτσι οικονομική και ηθική βλάβη σ΄ αυτούς, χαρακτηρίζοντας τους αγρούς τους ότι αποτελούν δασική έκταση, ή χορτολιβαδική έκταση.
Η Δασική Υπηρεσία πρέπει να παύσει όπως οφείλει να εκδίδει τέτοιες αποφάσεις παρά τον νόμο , και να εκδίδει όπως και οι παλαιοί προκάτοχοί διευθυντές της Υπηρεσίας βεβαίωση από την οποία να συνάγεται ο μη δασικός ή χορτολιβαδικός χαρακτήρας αυτών, ως ιδιοκτησίες ΜΟΥΛΚ, ώστε να δύνανται οι ιδιοκτήτες των ακινήτων στην Πάτμο να λάβουν τις άδειες ανοικοδόμησης από την αρμόδια Πολεοδομία.
Θεωρώ ότι αυτές οι ενέργειές είναι υπέρβαση και παράβαση των αρμοδιοτήτων τους.
Τέλος ερωτηματικά προκαλούν ότι παρά τον καθορισμό Ζ.Ο.Ε στην Πάτμο ΦΕΚ 621/2001 καθώς και κτηματολογίου η Δασική Υπηρεσία δεν έχει αποφανθεί για καμιά δέσμευση ακινήτων στην Πάτμο ως χορτολιβαδικά ή δασικά αν και έλαβε γνώση, και πώς άλλωστε!!.
Έτσι η Δασική Υπηρεσία με τον τρόπο αυτό έχει δημιουργήσει μετά το χωροταξικό ( νέο χωροταξικό) μέσα στο χωροταξικό!!! Τότε ποιος o λόγος να γίνουν Ζ.Ο.Ε ; όταν εκ των υστέρων η κάθε υπηρεσία ή το κάθε υπουργείο θα δεσμεύει ακίνητα και περιουσιακά στοιχεία!!
Και ενώ π.χ. ακίνητα τα οποία βρίσκονται εντός ζώνης οικιστικής καταλληλότητας με στοιχείο Ζ σύμφωνα με το ΦΕΚ 621/Δ/1-8-2001 Προεδρικό Διάταγμα η παραπάνω Υπηρεσία τα χαρακτηρίζει ως χορτολιβαδικά ή δασικά και με αυτόν τον χαρακτηρισμό δεν μπορούν να οικοδομήσουν.
Για το 80445/7.7.1992 έγγραφο του Υπουργείου Γεωργίας και το σχετικό πρακτικό της Ε.Ν.Ε. Δωδεκανήσου όπου δεν ζητούσε καμία έκταση με χαρακτηρισμό χορτολιβαδική ή δασική πότε θα μας απαντήσει;
Επίσης τι έχει να μας απαντήσει ότι όλοι μα όλοι οι προκάτοχοί τους επί σειρά ετών έδιδαν βεβαιώσεις για όλα τα ακίνητα στην Πάτμο!!!!!!
Πρέπει να υπενθυμίσω ότι στην κατηγορία των ακινήτων ελεύθερης κυριότητας (μούλκ)), που εξομοιώνονται με τα κινητά και για την μεταβίβασή τους δεν απαιτείται καμία διατύπωση, ο χαρακτήρας των οποίων δεν παύει να υφίσταται στην περίπτωση που αυτά είναι ακαλλιέργητα, άγονα ή αποτελούνται από δάση, άλση κτλ. (Θεοδωρόπουλος ό.π., σελ. 144, Κ. Παπαδοπούλου, Αγωγές εμπράγματου δικαίου, αρ. 1ος, παρ. 244). (Θεοδωρόπουλο παρ. 84).
Tό προαναφερόμενο ασαφές καθεστώς δημιουργεί ανασφάλεια και σύγχυση στους πολίτες.
Διότι: Δεν γνωρίζει ο ιδιοκτήτης ενός αγροτεμαχίου εάν έχει αρτιότητα και εάν είναι οικοδομήσιμο παρά την βεβαίωση του τοπογράφου μηχανικού του Ν.651/1977 ότι είναι άρτιο και οικοδομήσιμο.
Ποιος λοιπόν ροκανίζει τις επενδύσεις και την ανάπτυξη όταν μετά από τόσες μα τόσες σοβαρές θεσμοθετήσεις πού έχουν γίνει στην ΠΑΤΜΟ το καθεστώς παραμένει ασαφές και μετέωρο;
O Σπύρος Μαυρωνάς είναι Γραμματέας τοπικής Επιτροπής
ΣΥΡΙΖΑ Ε.Κ.Μ. ΠΑΤΜΟΥ
