Κάψανε την Ελλάδα. Tα ανθρώπινα χέρια. ?νθρωποι, και εκατομμύρια στρέμματα γίνανε στάχτη. Κάψανε ότι πολυτιμότερο υπάρχει Τους ανθρώπους και το πράσινο. Για ένα σπίτι για ένα οικόπεδο, για μια εκδίκηση, για μια χούφτα ευρώ. Η οδύνη και η οργή τα τόσο σκληρά συναισθήματα διαδέχονται την ψυχή μας το ένα το άλλο και ρωτάμε. Είναι πολυτιμότερη η εκδίκηση, και η ιδιοκτησία, από την αγάπη, την ειρήνη, τον άνθρωπο, το περιβάλλον; Ευχόμαστε αυτές οι μαύρες σημαίες που καρφιτσώνονται στις καρδιές και στο μυαλό των εγκληματιών, να γίνουν σημαίες ανακωχής στις εγκληματικές τους διαθέσεις. Επειδή όμως πίσω από κάθε έγκλημα υπάρχει η τιμωρία ας ευχηθούμε η τιμωρία να μην είναι: ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ ΓΟΝΕΩΝ ΠΑΙΔΕΥΟΥΣΙ ΤΕΚΝΑ
