του Αριστείδη Μιαούλη
Στη Νοτιοδυτική πλευρά της Χώρας, στην συνοικία της Μεγάλης Παναγιάς στη Χώρα της Πάτμου, μέσα στα στενά σοκάκια της Χώρας, κάπου εκεί κοντά στην αγία Αικατερίνη, στέκεται ένα μικρό εκκλησάκι, μεγάλης ιστορικής αξίας.
Είναι ο άγιος Νικόλαος ο επονομαζόμενος “Κουδουνάς” κατα τον αρχιμ. Γεράσιμο Σμυρνάκη του Καραισέρη απο τους ιδιοκτήτες και τους νεότερους ,του Χατζηδενιού και τελευταία της Σοφουλιώς Καραμανώλη, καντηλανάπτησας της Μ.Παναγιάς.
Οι Χωριανοί την θυμούνται να φροντίζει την υπέροχη αυλή του αγίου με λογής λογής λουλούδια. Οι ιδιοκτήτες, πριν αφιερώσουν τον ναό στην Ιερά Μονή του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, διέμεναν σ΄έναν δίπατο πύργο, που έβλεπε στο άγιο Βήμα του Ναού.
Σ΄αυτόν η οικογένεια Χατζηδενιού, που ζούσε στην Αίγυπτο, είχε φέρει απο εκεί ένα μεγάλο ξύλινο κρεββάτι, με έναν χαρακτηριστικό “αράπη”. ΄Ενα μελαμψό κεφάλι που “φύλαγε” τα σκαλοπάτια του κρεβατιού, που κάλυπταν κουρτίνες.
Δεν αποκλείω και μέρη του τέμπλου να ήρθαν από την Αίγυπτο, εκείνη την περίοδο. Η τοπική παράδοση θέλει αυτή η εκκλησία να κτίστηκε στην είσοδο σπηλιάς τον 11ο αι , στα χρόνια δηλαδή του Οσίου Χριστοδούλου, για να λειτουργούνται ο Οικονόμος της Μονής και οι βοσκοί της περιοχής.
Οι ήχοι των κουδουνιών του ποιμνιοστασίου, προσέδωσε και το προσωνύμιο στην μικρή εκκλησία. Αυτή, επεκτάθηκε προς Νότο, όταν γκρεμίστηκε η χαμηλή πόρτα της και ενώθηκε ένας μικρός νάρθηκας με καμάρα. Ακόμη και σήμερα, διακρίνονται τα ίχνη της πρώτης εκκλησίας.
Με το προσωνύμιο “κουδουνάς” καλείται και μια εκκλησία που επισκέφθηκα στην Πρίγκηπο, κατα τη διάρκεια ενός μεγάλου ταξιδιού στην Κωνσταντινούπολη.
Πρόκειται για τη Μονή του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά με εικόνα που αποκαλύφθηκε απο όραμα βοσκού, που επέμενε πως ο Άγιος του είπε να ανέβει στον λόφο και να σκάψει εκεί που θα χτυπούν κουδούνια.
Ο βοσκός ακολούθησε τις οδηγίες, όπως τις θυμόταν από το όνειρό του, και η εικόνα πράγματι βρέθηκε και μάλιστα σκεπασμένη με μια αρμαθιά από κουδούνια .Από τότε οι επισκέπτες της μονής λαμβάνουν μικρά κουδουνάκια ως ευλογία.
Σήμερα 13 Μαίουστην εκκλησία αυτή τελέστηκε πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Καθηγουμένου και Πατριαρχικού Εξάρχου Πάτμου κ. Κυρίλλου, με την ευκαιρία της εορτής της ανακομιδής και μετακομιδή του λειψάνου του Αγίου Νικολάου, που έγινε στα χρόνια του αυτοκράτορα Αλεξίου Α’ του Κομνηνού (1081 -1118 μ.Χ.) και Πατριάρχου Νικολάου Γ’ του Κυρδινιάτη (1084 – 1111 μ.Χ.).
Το Ιερό λείψανο του Άγιου μετακομίστηκε στο Μπάρι της Ιταλίας, επειδή οι Τούρκοι κατέλαβαν την πόλη των Μύρων και οι κάτοικοι φοβήθηκαν μήπως οι άπιστοι το καταστρέψουν.
Παρέστησαν επίσης ο δήμαρχος Πάτμου κ. Νικήτας Τσαμπαλάκης, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πάτμου κ. Θωμάς Υψηλάντης και ο Δημοτικός Σύμβουλος και πρώην αντιδήμαρχος κ. Νίκος Κουτούζος. Ακολούθησε, κατα το έθιμο, προσφορά καφέ και εδεσμάτων.
Τα τελευταία χρόνια η Μονή ανέθεσε την φροντίδα της εκκλησίας στον π. Ζαχαρία Μπίλλιαρη με πλούσια πνευματική δραστηριότητα στην Αθήνα.
Ο π. Ζαχαρίας, δι ιδίων εξόδων, ανακαίνισε την εκκλησία, φρόντισε τις παλαιές εικόνες της καθώς και τον περιβάλλοντα χώρο. Ιδιαίτερη η προσωπική συγκίνηση διότι με τον π. Ζαχαρία μας συνδέει μια προσωπική σχέση. Γνωριζόμαστε από τα μαθητικά χρόνια στην Πατμιάδα του Γένους Σχολή, όπου μοιραζόμασταν το ίδιο θρανίο για έναν ολόκληρο χρόνο στην Α΄Λυκείου.
Απο το 1981 λοιπόν, ευτυχής συγκυρία να συναντηθούμε σήμερα και να απαθανατίσουμε τη στιγμή με μια φωτογραφία, με τον έτερο συμμαθητή μας και πρώην Σχολάρχη της Πατμιάδας Σχολής κ. Ευστάθιο Κόττορο.
Θυμηθήκαμε πολλά από το πέρασμά μας από τη Σχολή…
