
του Νίκου Μελιανού
Παρακολουθώντας κάποιος τα τελευταία Δημοτικά Συμβούλια, καθώς και αυτά που αφορούσαν τη λογοδοσία των δημοτικών αρχών μετά την εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας, διαπιστώνει το ευρύ χάσμα που υπάρχει στις σχέσεις δημάρχου και αρχηγού αξιωματικής αντιπολίτευσης, η δε απάντηση στο υποτιθέμενο ερώτημα ποιος έχει δίκιο ή όχι αφήνεται στην κρίση του ακροατή – αναγνώστη.
Η απόσταση αυτή, το κενό, και η έλλειψη συνεργασίας θυμίζει το αγεφύρωτο χάσμα που υπάρχει μεταξύ κόλασης και παραδείσου, χάσμα το οποίο διαπιστώνεται ότι ήταν και παραμένει δυσαναπλήρωτο. Και είναι γνωστά τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στη ρήξη των 2 ανδρών, φέρνοντας στο μυαλό την παροιμία << δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα >> και αυτό συμβαίνει εξαιτίας του γεγονότος ότι έκαστος εξ’ αυτών, και προβάλλοντας τις δικές του θέσεις, προσπαθεί να πείσει το ακροατήριο του ( το ψηφοθηρικό ) ότι μόνο αυτός έχει δίκιο.
Έτσι βλέπουμε την κουτσουρεμένη αντιπολίτευση – μείον 2 δημοτικοί σύμβουλοι απουσίαζαν από 3 συνεχόμενες συνεδριάσεις, διά του αρχηγού της να προσπαθεί να διαδραματίσει το θεσμικό της ρόλο, δηλαδή τον πολιτικό έλεγχο των πεπραγμένων της δημοτικής αρχής με ήρεμο μεν αιχμηρό τρόπο δε και μέσα στα πλαίσια του ‘’κοινοβουλευτικού ελέγχου ‘’ζητώντας με τις τοποθετήσεις του εξηγήσεις και απαντήσεις σύμφωνα και με το θεσμικό της ρόλο, το δε δήμαρχο , λόγω χαρακτήρα και ευέξαπτου ταμπεραμέντου, να πετιέται από την καρέκλα, να σηκώνεται από το τραπέζι, να φωνάζει λέγοντας τα δικά του κυρίως αναφερόμενος κατά των πεπραγμένων της προηγούμενης δημοτικής αρχής του πρώην δημάρχου, ο οποίος σηκώνοντας το γάντι, ζητάει πολιτική προστασία από τον πρόεδρο του Δ.Σ. για να μπορεί να τεκμηριώνει τις θέσεις του, ένας πρόεδρος ο οποίος προσπαθεί πιεστικά προς κάθε κατεύθυνση, να αποτρέψει την εκτροπή του Δ.Σ. σε προσωπική αντιπαράθεση.
Δε γνωρίζει κάποιος τα οφέλη τα οποία προκύπτουν από τέτοιου είδους συμπεριφορές. Προφανώς θεωρείται ότι το μεσοδιάστημα από τώρα μέχρι τις επόμενες δημοτικές εκλογές είναι μικρό και ως εκ τούτου θέλουν με αυτό ν τον τρόπο να εντυπωσιάσουν. Και ο μεν πρ. δήμαρχος έχοντας την εμπειρία του παρελθόντος, αφήνοντας τις στείρες αντιπαραθέσεις και εφαρμόζοντας την παροιμία ‘’ πιο πολύ ψωμί τρώγεται με το μέλι παρά με το ξύδι,’’ κερδίζει κάποιους πόντους, ο δε δήμαρχος ίσως εφαρμόζει την παροιμία ‘’ το βουλιάζω δεν το εμποδίζω, ‘’ προκαλεί απορίες για τον τρόπο αντίδρασης του που δε συνάδει στον πολιτικό πολιτισμό που απαιτείται. Ίσως στην επόμενη πενταετία να είναι σοφότερος.
Δε γνωρίζει κάποιος τι οφέλη αποκομίζονται από τέτοιες κοκορομαχίες και αν προσφέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Όμως ενέργειες, προτάσεις, ανακοινώσεις και υποσχέσεις που δεν πραγματοποιούνται, ( άρνηση χορήγησης δημοσίων εγγράφων ), επιφέρουν τον έλεγχο της εξουσίας, και ο κάθε δήμαρχος δεν πρέπει να ξεφεύγει δια της πλαγίας οδού, δηλαδή χρησιμοποιώντας προσβλητικές ατάκες.
Ούτε όμως οι Οβιδιακές μεταμορφώσεις και αλλαγές που πραγματοποιούνται εκ των υστέρων μπορούν να πείσουν, γιατί φέρνουν στο μυαλό την παροιμία ‘’ όταν γεράσει ο διάβολος, πάει και γίνεται καλόγηρος.’’
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ : ‘’ ΑΜΑ ΔΕΝ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΑΛΛΑΞΕ ΜΕ ‘’ !!!!
Δεν είναι βέβαια λίγες οι φορές, που ο αρχηγός της αντιπολίτευσης ζητά τη βοήθεια του προέδρου για να μη διακόπτεται από το δήμαρχο, αφού σε αντίθετη περίπτωση θα αναγκαστεί να προσφύγει, καταγγέλλοντας το γεγονός στις προϊστάμενες αρχές. Πάντως τέτοιου είδους πολιτικές έχουν κουράσει, με τον πρόεδρο του Δ.Σ. να προσπαθεί να κατευνάσει τα πνεύματα, στις δε αντιδράσεις του δημάρχου δε διστάζει να του πει δημοσίως ‘’ ΑΜΑ ΔΕ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΔΗΜΑΡΧΕ ΑΛΛΑΞΕ ΜΕ ‘’
Επειδή όμως το νόμισμα έχει πάντα 2 όψεις θα πρέπει να πούμε ότι το διάστημα των πρώτων 7 μηνών της δημοτικής αρχής θα μπορούσε να χαρακτηριστεί θετικότατο, τόσο με την τακτοποίηση αρκετών εκκρεμοτήτων σε έργα που υπολείπονταν, όσο και σε νέα έργα ζωτικής σημασίας π.χ ΑΦΑΛΑΤΩΣΗ, με το σύνολο των δημοτικών συμβούλων της συμπολίτευσης να προσφέρει σημαντική βοήθεια στην εκτέλεση του προεκλογικού προγράμματος του συνδυασμού, ενώ θα πρέπει να τονιστεί, όπως μας αναφέρουν οι αρμόδιοι Δημοτικοί Σύμβουλοι, η προσπάθεια των δημοτικών υπαλλήλων των έργων οι οποίοι κάτω από αντίξοες συνθήκες δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους. Και επειδή ψύλλοι στ’ αυτιά μου μπήκανε για την εσωστρέφεια – μουρμούρα, που υπάρχει στο εσωτερικό του κυβερνώντος συνδυασμού λόγω της καθολικής αναγνώρισης και προσφοράς μερικών συμβούλων κα μερικών υπαλλήλων των έργων, θα τους περάσουμε το μήνυμα ότι πήγαν στο δήμο, όχι για να βγάλουν τα απωθημένα τους, ούτε να συναγωνίζονται για να αποκομίσουν ψηφοθηρικά οφέλη, αλλά για να βοηθήσουν το νησί. Και όποιος το αντιληφθεί νωρίς, θα είναι ο κερδισμένος. Σε διαφορετική περίπτωση θα χρειαστούν αρκετό σαπούνι στις επόμενες Δημοτικές εκλογές !!!!!!
Κύριε δήμαρχε έχετε το μαχαίρι και το πεπόνι το οποίο είναι και φρέσκο. Και όσον αφορά την προστασία των παραπάνω, συνιστούμε στο δήμαρχο, ότι ήρθε η ώρα να αλλάξει….. προσκεφάλι. Ελπίζουμε και ευχόμαστε αυτή να ήταν η τελευταία φορά που παρακολουθήσαμε το θέατρο του … παραλόγου.














