patmosweb330

elin330

stoikos2

like us on facebook

Αναζήτηση

dimotikos

Δείτε επίσης

patmosnewsbanner01

PATMOS RADIO 91

Έντυπα

1111

Πρωτοσέλιδα


Ακούστηκαν

Απόψεις: Ο κ. Κ. και Η Πέμπτη Φάλαγγα

APOPSISτου Σπύρου Παπαναστασίου

Η Πέμπτη Φάλαγγα

 

Στο πλαίσιο του Δημοτικού Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου του τρέχοντος έτους, συζητήθηκε και ψηφίστηκε η έκδοση ψηφίσματος από τον Δήμο Πάτμου κατά της απόφασης Α369/2018 του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, με βασικό σκεπτικό το ψήφισμα μεγάλης μερίδας των μηχανικών που δραστηριοποιούνται στην Πάτμο. 

 

Το παρόν άρθρο δεν επιχειρεί να εξετάσει κατά πόσο η απόφαση του εφετείου ήταν σωστή ή λανθασμένη. Ούτε εξετάζει αν οι μηχανικοί της Πάτμου έκαναν σωστά να εκδώσουν το ψήφισμά τους με τον τρόπο που το έκαναν. Μπορεί κανείς να ενημερωθεί εκτενώς και να αποκτήσει ίδια άποψη για την υπόθεση αυτή στο https://www.patmostimes.gr/category/11103-mmmmmmmmm . Στο παρόν άρθρο επιθυμώ να σταθώ και να επιχειρήσω μιαν ανάλυση της εισήγησης του συνάδελφου αρχιτέκτονα και δημοτικού σύμβουλου κ. Δημήτρη Κωνσταντινίδη, η οποία με άφησε κυριολεκτικά άναυδο. Εντυπωσιασμένος διέκρινα τη μαεστρία με την οποία επιχείρησε να κεντρίσει τα πιο ενδόμυχα συναισθήματα - τον πατριωτισμό, το φιλότιμο, τις οικογενειακές οικονομικές, τοπικιστικές - πατριωτικές και άλλες ευαισθησίες, ανησυχίες και φόβους των ακροατών του και βέβαια, κυρίως, των μελών του ΔΣ, προκειμένου να ψηφίσουν υπέρ της συστράτευσης του Δήμου Πάτμου στο δικό του πρόβλημα, το οποίο κατάφερε να πείσει πως είναι πρόβλημα όλων.


Τα λόγια αυτά είχαν τριών ειδών αποδέκτες: α) Τους αγαθούς, τους ανυποψίαστους τους απλούς ανθρώπους της Πάτμου, β) τους ήδη συστρατευμένους και με κοινά συμφέροντα με τον κύριο Κ. πολίτες-επαγγελματίες του νησιού και γ) όσους διατηρούν μια επιφύλαξη για τις αγαθές προθέσεις του ομιλούντος και μπορούν στα λόγια του να διακρίνουν την ιδιοτέλεια.


Ο λόγος του -τον οποίο σημειωτέον διαβάζει για να είναι σίγουρος πως δεν θα χαθεί ούτε μία από τις λέξεις/φράσεις- οβίδες που άψογα επιλεγμένες σκοπό έχουν να συνταράξουν τον ακροατή- είχε μια σαρωτική επίδραση σε όσους δεν πρόλαβαν να τον φιλτράρουν και να τον επεξεργαστούν. Συγκινήθηκαν, φανατίστηκαν, πωρώθηκαν και πολώθηκαν. Η χειραγώγησή τους ήταν άμεσα αποτελεσματική και οφείλω να συγχαρώ τον κύριο Κ. για την αδιαμφισβήτητη ικανότητά του ως δημαγωγού. Εξάλλου, γνωρίζοντας κι ο ίδιος αυτή του την ικανότητα -κι ενώ το επάγγελμά του είναι αρχιτέκτων και εργολάβος οικοδομών- έχει φροντίσει να εξασφαλίσει μια θέση στο ΔΣ, ώστε να χρησιμοποιεί και αυτό του το ταλέντο προς ίδιον όφελος.


Αυτό το φαινόμενο που μοιάζει καθ’ όλα νόμιμο αλλά και σύνηθες στην ευρύτερη πολιτική σκηνή, είναι άκρως ανησυχητικό, όταν επιχειρήσει κανείς να το αναλύσει. Ο Δημοτικός Σύμβουλος από την ευαίσθητη θέση που δημοκρατικά του έχει παραχωρηθεί, χρησιμοποιεί τα εργαλεία που η ίδια η δημοκρατία του παρέχει, για να την… καταλύσει. Διότι, όταν άτομα με τόσο μεγάλα συμφέροντα, μεγάλο πλούτο και παράλληλα με μια πολυπλόκαμη επαγγελματική σχέση με την τοπική οικονομία στην οποία δραστηριοποιούνται, φτάνουν στο σημείο να χειραγωγούν ένα συντριπτικά μεγάλο κομμάτι των τοπικών αρχόντων, τότε οι βαθιές δομές της δημοκρατίας κλυδωνίζονται. Και θα έπρεπε όλοι να θορυβηθούμε από αυτό.


Η συγκεκριμένη εισήγηση με άμεσο τρόπο παραπέμπει σε προπαγανδιστικές πρακτικές που συναντάμε συχνά στην πολιτική ιστορία και που στόχο έχουν τη στράτευση μεγάλης μερίδας της κοινωνίας ενάντια σε μιαν άλλη κοινωνική ομάδα, την οποία οι επιτήδειοι την κάνουν να φαντάζει σαν υπαίτια για όλα τα δεινά της κοινωνίας και άρα πρέπει με κάθε μέσον να εξαλειφθεί. Η προπαγάνδα απευθύνεται πάντα στους πιο αθώους και ανυποψίαστους, ενίοτε αγανακτισμένους, μα κυρίως φοβισμένους.


Με λίγα λόγια, η εισήγηση του κυρίου Κ είχε έναν άκρως πολωτικό και διχαστικό εμφυλιοπολεμικό χαρακτήρα και μάλιστα σε μια εποχή που έχουν αρχίσει να εμφανίζονται στην Πάτμο κρούσματα ξενοφοβίας. Είναι μεν ενωτικός ως προς τους φίλους του, εμψυχωτικός και επαναστατικός, μα αιμοβόρα επιθετικός ως προς τους εχθρούς του κι όσους αντιτάσσονται στον απώτατο στόχο του, ο οποίος δεν είναι άλλος από το κέρδος και την ισχύ. Τη στιγμή που αυτό γίνεται αντιληπτό δεν έχει πια σημασία αν ο λόγος του αφορά μια δίκαιη ή άδικη δικαστική απόφαση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο επέλεξε να διασπείρει τα «επιχειρήματά» του και να χειραγωγήσει τους ακροατές του.


Θα προσπαθήσω λοιπόν να αναλύσω την εισήγηση του κυρίου Κ, ώστε να γίνει σαφές -σε όσους δεν είναι ήδη- πως πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε όσα ακούμε και σε όσα επιτρέπουμε να έχουν μέσα μας καταλυτική επίδραση. Πόσο δε όταν έχουμε διοικητικές/θεσμικές θέσεις και οι αποφάσεις μας επηρεάζουν τόσο τις μοίρες ανθρώπων όσο και τη φύση, και τον πολιτισμό.


Ο κύριος Κ αναφέρεται στην Πέμπτη Φάλαγγα συνταράσσοντας το ακροατήριό του και δημιουργώντας πνεύμα φόβου, καχυποψίας και υποβόσκοντος κινδύνου. Πράγματι, η έννοια αυτή έχει ζοφερό χαρακτήρα, καθώς έχει ταυτιστεί με την έννοια του «εσωτερικού εχθρού», των εκ των έσω δηλαδή υπονομευτών του σωστού και του δίκαιου. Μα και μόνο που χρησιμοποιεί μια τόσο ζοφερή παρομοίωση δανεισμένη από τον αιματοκυλισμένο Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, δεν προσπαθεί άραγε να σπείρει τη διχόνοια και την καχυποψία, την πόλωση και τον φανατισμό; Δεν προτρέπει στον διχασμό, δημιουργώντας ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα, δείχνοντας με το δάχτυλο τους «εχθρούς»;


Κι από τη άλλη μεριά δεν θα μπορούσε κάποιος να του αντιτάξει πως ο εσωτερικός εχθρός για την Πάτμο ίσως να είναι ο ίδιος (!) ο οποίος, ενώ ήρθε ξένος, μασκαρεύτηκε «ντόπιος» κι έκτοτε χρησιμοποιεί τους πάντες και τα πάντα εντός του νησιού για τον ίδιο ατομικό πλουτισμό και την επίτευξη προσωπικών φιλοδοξιών και στόχων;


Πάντως τα κατάφερε! Λίγο μετά από εκείνον, ο κύριος Ευγενικός, σαφώς επηρεασμένος από τον φλογερό λόγο του κυρίου Κ, έσπευσε να χαρακτηρίσει απροκάλυπτα ως εκπρόσωπους της πέμπτης φάλαγγας τον κύριο Μαυρωνά και τον κύριο Μαυρουδή, υποδεικνύοντας σε όλους ποιοι είναι οι εχθροί της Πάτμου και προς τα πού πρέπει να πέσουν τα πυρά. Ο κύβος ερρίφθη. Ο κύριος Κ μειδιά κρυφά. Ο εμφύλιος πόλεμος άρχισε. Τόσο απλά.


Στη συνέχεια αναφέρεται στην «προκοπή» του νησιού μας, λες και ο ίδιος γνωρίζει και προσπαθεί να επιβάλει και στους άλλους τι είναι προκοπή. Δεν του πέρασε άραγε ποτέ από το μυαλό πως εκείνο που ο ίδιος θεωρεί προκοπή για πάμπολλους άλλους είναι η καταστροφή; Ο τρόπος που αναφέρεται στη προκοπή δεν αφήνει περιθώρια άλλης ερμηνείας. Προκοπή είναι προφανώς η αλόγιστη ανάπτυξη, η ανεξέλεγκτη δόμηση, ο άμεσος πλουτισμός.


Κι όλοι όσοι σχεδόν σαν υπνωτισμένοι ακολουθούν τον κύριο Κ στο ταξίδι του έχουν άραγε σκεφτεί το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα που τα τελευταία χρόνια έχει επιφέρει στο νησί η δική του δραστηριότητα; Όλες οι αρμόδιες για έγκριση και έκδοση οικοδομικών αδειών υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της εφορίας νεωτέρων μνημείων που, σύμφωνα με τη δική του έκφραση, «μας κάθισε στο σβέρκο», έχουν υπερεντείνει την «αστυνόμευση» και έχουν επιβάλει στο νησί έναν άνευ προηγουμένου έλεγχο. Ναι, το πιστεύω ειλικρινά πως σε μεγάλο βαθμό η καχυποψία αυτή εκ μέρους των υπηρεσιών, η οποία έχει δυσχεράνει την δουλειά όλων μας, οφείλεται στον ίδιο. Εκείνος έφερε τη Νεωτέρων στην Πάτμο! Το παραδέχτηκε στην ίδια του την εισήγησή: «Ήρθαν με αφορμή του Λιγγίνου!!!».

 

Ο κ. Κ προσπαθεί να πωρώσει, να πολώσει τους Πάτμιους εναντίον ενός φανταστικού τρομερού εχθρού, εννοώντας τις δυνάμεις που αντιστέκονται στην περιβαλλοντική υποβάθμιση. Με λαϊκίστικα μέσα (σύμπτωμα της εποχής) με φοβέρα, με όλους αυτούς του μηχανισμούς που θυμίζουν προπαγάνδα , χρησιμοποιώντας πομπώδεις εκφοβιστικές εκφράσεις όπως «φτωχοποίηση του νησιού» και «υποβάθμιση» (λες και αναβάθμιση είναι η οικοπεδοποίηση και η ασύστολη δόμηση μεγάλων εκτάσεων από τον ίδιο) μιλάει για το «σακάτεμα (!!!) της οικονομίας» αλλά και «καταστροφή εκατοντάδων ιδιοκτησιών»… Σε αυτό το σημείο νομίζω πως αγγίζει πια το ζενίθ της κινδυνολογίας και του λαϊκισμού κάνοντας την ύστατη δήθεν αγωνιώδη προσπάθεια να αγγίξει τα μύχια του κάθε ανθρώπου που σύντομα θα δει την περιουσία του να καταστρέφεται. Το παραλήρημά του συνεχίζεται με την παρομοίωση του δικού του δράματος με «χωριά ολόκληρα που καίγονται»!!!


Δεν περιορίζεται όμως σε αυτές τις εκφράσεις εκφοβισμού. Ο κύριος Κ, έχοντας δουλέψει ενδελεχώς το κείμενό του, επιστρατεύει εκφράσεις όπως «παγώνει το αίμα» κι εμβάλλει υποδόρια την τρομακτική έννοια του Φασισμού, προφέροντας με ιδιαίτερο τονισμό τη λέξη «από-Φασιστική», για να αισθανθεί ακόμη περισσότερο ο ανυποψίαστος ακροατής την παρουσία του εχθρού που παραμονεύει για να καταστρέψει τη ζωή του, να υπονομεύσει την περιουσία του και να τον εξοντώσει.


Παραπλανεί και αποπλανεί. Ισχυρίζεται δε πως ο Δήμος Πάτμου έχει «έννομο συμφέρον» να συστρατευτεί μαζί του κατά της ελληνικής δικαιοσύνης, κάτι που είναι ευρέως αμφισβητούμενο.


Κι ομολογουμένως, όλη αυτή η προσπάθεια του κυρίου Κ να σώσει τις περιουσίες χιλιάδων αθώων θα είχε πράγματι ένα βαθύ και συγκινητικό νόημα αν ο κύριος αυτός πραγματικά ενδιαφερόταν για το κοινό συμφέρον κι όχι για το αποκλειστικά δικό του.


Η περίτεχνη δημαγωγία του κυρίου Κ έπιασε τόπο. Οι επόμενοι ομιλητές μόνο που δεν δάκρυσαν (θέλω να πιστεύω πως ανήκουν στην πρώτη κατηγορία, των αγαθών, και όχι στη δεύτερη των εμπλεκομένων), κατάπιαν αμάσητο το δόλωμα του εισηγητή, και με τη διαδικασία του ντόμινο πέτυχαν να επηρεάσουν και τους υπόλοιπους. Ήταν λυπηρό να βλέπει κανείς ένα ολόκληρο Δημοτικό Συμβούλιο -πλην ενός- να πέφτει στην παγίδα του.

 

Καθ όλη τη διάρκεια της εισήγησής του αναφέρεται επαναλαμβανόμενα στο «νησί μας», «το καλό του νησιού μας», «την προκοπή του νησιού μας», «το επείγον συμφέρον του νησιού μας» … θέλοντας να συγκινήσει και να πείσει τους παρευρισκόμενους πόσο εκείνος αγαπά την Πάτμο και φρονεί για την ευημερία της. Πόσο πολύ τον θεωρεί δικό του τόπο και νοιάζεται γι’ αυτόν! Πώς όμως θωρεί ο κύριος Κ την οικειοποίηση αυτή; Μήπως υπό την κυριολεκτική έννοια της καθολικής κατάκτησής του; Μήπως βάζοντας το τσιμεντένιο στίγμα του παντού; Πράγματι δείχνει σαν το νησί να είναι ή να θέλει να γίνει κυριολεκτικά δικό του. Και εκδηλώνει αυτή του την πεποίθηση χτίζοντας και επενδύοντας διαρκώς σε όλο και περισσότερες περιοχές. Αυτό είναι μεν δικαίωμά του, όμως δεν αναρωτιέται κι ο ίδιος μήπως αυτή η προκλητικά σαρωτική στάση, σε έναν τόσο μικρό και μοναδικό τόπο, ενοχλεί κι όλους εκείνους που θεωρούν επίσης την Πάτμο νησί τους και τόπο τους, και θέλουν αυτός ο δικός τους τόπος να κρατήσει κάτι από τη φυσική ομορφιά του και να μην ομογενοποιηθεί από τα δικά του τσιμέντα, το δικό του βλοσυρό ύφος, το δικό του στίγμα;


Σ’ αυτό το σημείο ας μου επιτραπεί να κάνω μια παρένθεση, καθώς αισθάνομαι την ανάγκη να αναφερθώ σε ορισμένα περιστατικά που καταδεικνύουν τις πρακτικές του κυρίου Κ προκειμένου να πετύχει τους στόχους του.


Την Άνοιξη του 2011 με πλησίασε με θράσος στην πλατεία της Σκάλας και μου είπε πως γνωρίζει δήθεν «ατασθαλίες» που έχουν γίνει σε συγκεκριμένη έκδοση οικοδομικής αδείας δικού μου πελάτη, υπονοώντας άμεσα πως θα προβεί σε καταγγελία αν συνεχίσω να συντάσσομαι με όσους αντιτάσσονται στις δραστηριότητές του.


Λίγους μήνες αργότερα ήταν εκείνος που παρακίνησε δημοτικούς συμβούλους να καταγγείλουν δήθεν παρανομία πελάτη μου στη Σκάλα κάνοντας αγωγή τόσο σε εμένα όσο και στον πελάτη μου. Κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι εκείνη την εποχή είχαν μένος εναντίον μου, διότι ήμουν από τους πρωτεργάτες του κλεισίματος της παράνομης χωματερής και της επί δεκαετίες βλαβερής καύσης των απορριμμάτων, την οποία καταφέραμε να σταματήσουμε, σώζοντας μεν ανθρώπινες ζωές δημιουργώντας δε προβλήματα στο δήμο. Έτσι ο κύριος Κ συστράτευσε τους «εχθρούς» μου και μου επιτέθηκε έμμεσα φροντίζοντας να μάθω πως εκείνος βρισκόταν πίσω από την επίθεση.

 

Βέβαια, ακόμη και οι δικαστές γέλασαν με τη φαιδρότητα της εν λόγω κατηγορίας και αθωώθηκα πανηγυρικά. Είχα όμως πάρει το μήνυμα πως όποιος τα βάζει μαζί του έχει να αντιμετωπίσει άδικες κατηγορίες, πολυδάπανες δίκες και μεγάλες ταλαιπωρίες. Ας σημειώσουμε εδώ πως προσωπικά ουδέποτε κατήγγειλα τον κύριο Κ.


Αυτές είναι οι πρακτικές του φιλοπόλεμου κυρίου Κ. Έτσι κερδίζει τις μάχες του κι έτσι επιθυμεί να επιβάλει –εκείνος μόνο γνωρίζει για ποιο λόγο- την παντοδυναμία του.
Κλείνει η παρένθεση.


Οφείλω λοιπόν να εκφράσω ενώπιον όλων όσων ενδιαφέρονται για τη μοίρα της Πάτμου πως διαβλέπω τον κίνδυνο, εξαιτίας ενός ανθρώπου να διαβρωθεί δια παντός ένα μεγάλο κομμάτι της φυσικής ομορφιάς του και μαζί με αυτή, της πνευματικότητας, του μυστηρίου και της μαγείας, της ιστορίας και της παράδοσης αυτού του ευλογημένου τόπου, στοιχεία που προφανώς δεν βρίσκονται εντός της σφαίρας των ευαισθησιών του παντοδύναμου κυρίου Κ.


Κλείνοντας αυτό το άρθρο, θα ήθελα να τονίσω πως δεν εκπροσωπώ κανέναν παρά μόνον τον εαυτό μου και με κανέναν τρόπο δεν συντάσσομαι με εκείνους που προσπαθούν να βάλουν φρένο στην ανάπτυξη της Πάτμου. Εξάλλου, είναι γνωστό σε όλη την Πάτμο το πόσο η οικογένειά μου κι ο ίδιος έχουμε λατρέψει αυτό το νησί και επί πολλές δεκαετίες έχουμε συμβάλει και προσφέρει στην οικονομία του αλλά και στην διεθνή ανάδειξή του. Προσωπικά, ωστόσο, έχω στον νου μου ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξη, για το οποίο είμαι πρόθυμος να μιλήσω όποτε μου ζητηθεί. Επίσης δεν υπονοώ πως οι δραστηριότητες του κυρίου Κ είναι παράνομες, καθώς σε καμία περίπτωση δεν είμαι εγώ αρμόδιος να το κρίνω.


Παραθέτω αυτούσια απομαγνητοφωνημένο το κείμενο της εισήγησης του κυρίου Κωνσταντινίδη. Το θεωρώ ένα εξαιρετικό δείγμα δημαγωγίας γραμμένο με θαυμαστή αρτιότητα και σχολαστικότητα. Οφείλω ωστόσο απέναντι στην ιδεολογία την οποία πρεσβεύω να το καταδείξω ως επικίνδυνο. Ο ιδιοφυής κύριος Κ κατάφερε με έναν πύρινο λόγο σαν αυτόν να παρασύρει στην κίβδηλη επανάστασή του ένα ολόκληρο δημοτικό συμβούλιο πλην ενός. Να κάνει απλούς, ανυποψίαστους ίσως ανθρώπους να παραληρούν από φόβο και ανασφάλεια και άλλους, που συνειδητά τον ακολουθούν στο παιχνίδι της σφαγής, να τον επευφημούν σαν ήρωα. Και βέβαια να φανατίσει εναντίον των επίπλαστων εχθρών της «Πέμπτης Φάλαγγας» και να κάνει το προσωπικό του πρόβλημα πρόβλημα ενός ολόκληρου δήμου. Κι όλα αυτά ώστε να προωθήσει τους δικούς του ιδιοτελείς στόχους. Τον φαντάζομαι να μειδιά με βαθιά ικανοποίηση και υπερηφάνεια για μια ακόμη μάχη που κερδήθηκε. Πύρρειος μάχη -κατά τη δική μου αντίληψη- σε έναν πόλεμο που ο ίδιος προκάλεσε.

 

Εισήγηση Δ.Κ.
Θέλω να μιλήσω από τη θέση του δημοτικού συμβούλου καταδεικνύοντας αυτό που πιστεύω ότι είναι υποχρέωσή μου, υποχρέωση όλων μας απέναντι στους δημότες του νησιού μας. Να το πω λίγο προκλητικά. Εδώ δεν μας ενδιαφέρει η υπόθεση Λιγγίνου –και να το διορθώσω λίγο- δεν μας ενδιαφέρει μόνο του Λιγγίνου- μας ενδιαφέρει κυρίως το νησί μας και θα καταφύγω σε ένα γνωστό σχήμα. Του Λιγγίνου είναι το δέντρο, μόνο ένα δέντρο, η Πάτμος είναι το δάσος, και μάλιστα όχι μόνο η Πάτμος, αλλά ολόκληρη η Ελλάδα είναι το δάσος. Έχω μιλήσει και παλαιότερα για την Πέμπτη Φάλαγγα και για τις υπονομευτικές ενέργειες που αναλαμβάνει πλήττοντας καίρια την προκοπή του νησιού μας. Σας θυμίζω την περίπτωση της αρχαιολογίας, της Νεωτέρων, που μας κάθισε στο σβέρκο από το 2015 πάλι με αφορμή του Λιγγίνου. Ποιος την κάλεσε, ποιος την φώναξε να έρθει … ; Η Πέμπτη φάλαγγα. Μαζί με το μεγάλο αφεντικό, την Ελληνική Εταιρία. Τώρα πάλι κραυγάζουν και δείχνουν το δέντρο. Το Λιγγίνου. Γιατί? Μα για να μη δούνε το δάσος. Φωνάζουν και πανηγυρίζουν για το δέντρο, δηλαδή την ακύρωση μιας οικοδομικής άδειας που την βάφτισαν προστασία του περιβάλλοντος για να κρύψουν το δάσος που είναι η φτωχοποίηση του νησιού μας, δηλαδή η υποβάθμιση, το σακάτεμα ενός σημαντικού κλάδου της οικονομίας που είναι η οικοδομή αλλά και καταστροφή εκατοντάδων ιδιοκτησιών στην Πάτμο, χιλιάδων στην υπόλοιπη Ελλάδα.

 

Ας δεχθούμε όμως προς στιγμήν πως οι ενέργειές τους σκοπό έχουν να διατηρήσουν αμόλυντο παρθενικό το Λιγγίνου. Κάποιοι από εμάς μπορεί ακόμη και να συμφωνούν με αυτόν το στόχο. Με τι τίμημα όμως Παγώνει το αίμα όταν αναλογιστούμε την από-Φασιστική τακτική. Για να μη χτιστεί μία –το τονίζω- μία παραθεριστική κατοικία με κάλυψη ίσα - ίσα 150 τετραγωνικά μέτρα σε οχτώ ολόκληρα στρέμματα, με απόλυτα νόμιμες άδειες, μηχανεύτηκαν την όψιμη αντισυνταγματικότητα μιας μεταβατικής διάταξης, απαξιώνοντας συλλήβδην, τις ιδιοκτησίες χιλιάδων αθώων, άσχετων ανθρώπων, σ’ όλη την Πάτμο και την Ελλάδα. Δηλαδή για να γκρεμίσουν ένα σπίτι –τρόπος του λέγειν- βομβαρδίζουν και ισοπεδώνουν χωριά ολόκληρα. Για να κόψουν ένα δέντρο κόβουν ολόκληρο το δάσος. Για να βγάλουν το όποιο μάτι στου Λιγγίνου, δεν τους νοιάζει αν τυφλώνουν ένα ολόκληρο νησί.

 

Θα το επαναλάβω λοιπόν. Εδώ δεν μας ενδιαφέρει μόνο του Λιγγίνου. Μας ενδιαφέρει -κι έχουμε υποχρέωση να μας ενδιαφέρει- το νησί και η προκοπή του. Γι αυτό και πιστεύω ότι οφείλουμε να υιοθετήσουμε τις προτάσεις των 47 συνδημοτών μας που έχουν καταλάβει πάρα πολύ καλά πιο είναι το διακύβευμα, πιο είναι το επείγον συμφέρον του νησιού μας, δηλαδή να εκδώσουμε το ψήφισμα που προτείνουν και να ασκήσει παρέμβαση ο Δήμος Πάτμου που έχει κάθε έννομο συμφέρον να το κάνει στην … δίκη που θα ανοιχθεί. Στο Σ.τ.Ε
Ευχαριστώ

 

Ο Σπύρος Παπαναστασίου είναι αρχιτέκτων και κινηματογραφιστής.  Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Α.Π.Θ. με μεταπτυχιακά στην αρχιτεκτονική στη Σορβώνη- Παρίσι όπου έκανε επιπλέον σπουδές στον Κινηματογράφο και στην Αισθητική. Η οικογένειά του διατηρεί στενές σχέσεις με την Πάτμο από το 1965 με αποκορύφωμα τη δημιουργία τουριστικής μονάδας στoν Μέρικα το 1988. Ο ίδιος ζει μόνιμα και εργάζεται στην Πάτμο από το 1991 κι έχει διεκπεραιώσει πολλές εκατοντάδες οικοδομικά έργα. Έχει διαρκή κι ενεργή δράση σε ζητήματα που αφορούν το περιβάλλον, τον πολιτισμό και την προώθηση της Πάτμου. Ταινίες του έχουν βραβευτεί σε διεθνή φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Είναι συνδημιουργός των βίντεο –ανάθεσης Δήμου Πάτμου- που συμβάλουν στην ευρεία, παγκόσμια τουριστική προβολή του νησιού. Είναι επίσης ιδρυτικός μέλος της μη κερδοσκοπικής εταιρίας «Κοινωνία των Δέντρων» με αντικείμενα το περιβάλλον και τον πολιτισμό.

Μέλος του

MEDIA

aegeanmedia

Google translate

enfrdeitptrues

editorial2ed

skempes500px

Copyright Warning

copyscape-banner-white-160x56
Protected by Copyscape

Η αναπαραγωγή / αναδημοσίευση άρθρου ή περιεχομένου είναι ευπρόσδεκτη εάν συνοδεύεται με το hyperlink www.patmostimes.gr

Rent a Car Katerina

rent KATERINA WEB

IMG 4874s

H MAGEIA WEB 2s

hellinis

keridis-sima

koutouzos

patmosmonastery

pixels